روزى نخواست ايزد تعالى گفت قالَ وَ مَنْ كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلًا ارزقه قليلا من الدنّيا ليس امر الرزّق كامر الامامة . گفت يا ابرهيم من كافران را نيز روزى دهم ، و ميوه دهم ، و اندكيشان برخوردارى دهم اندرين دنيا ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلى عَذابِ النَّارِ الجئه الى عذاب جهنم وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ ( 120 ) و بئس المرجع النّار . گفت يا ابرهيم كافرانرا و مؤمنان را روزى دهم و لكن كافر را وا بشاوانم اندران جهان به پاىواهى دردناك ، اى بد جايگاها كه آنست وَ إِذْ يَرْفَعُ إِبْراهِيمُ الْقَواعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَ إِسْماعِيلُ و اذكر حين رفع ابرهيم اى بنا ابرهيم القواعد « 1 » البيت اى اساس البيت على بنا آدم عليه السّلام . گفت ياد كن ، و ياد دار . چون برآورد ابرهيم عليه السّلام با اسمعيل عليه السّلام ، اندر ايستادند به بنيادكردن « 2 » آن خانه ، بر آنجا كه آدم عليه السّلام بنا كرده بود ، بالاى خانه نه رش كرد و پهناى آن سى رش . پس ايزد تعالى ركن را به سوى او فرستاد . چون ديوال بلند شد ، اسمعيل بر مقام بيستادى . و ركن مىگويند در وقت طوفان نوح جبريل آن را به كوه بو قبيس نهاده بود « 3 » ، آن به دو باز داد . و پس خانه را تمام كرد . جبريل عليه السّلام بيامد و مرو را مناسكهاى حج درآموخت و آن مناسك تا قيامت از وى سنت « 4 » ماند . قصه‌ى اين چنان بوده است چون آدم عليه السّلام از بهشت بيرون افتاد [ 69 ] به زمين افتاد ، به كوه سرنديب ، بالاى وى چنان بود كه سرش به آسمان مىسودى ، و آواز تسبيح فريشتگان مىشنيدى . پس چون ايزد تعالى بالاى وى را

--> ( 1 ) . ظ : القواعد من البيت ، يا : قواعد البيت . ( 2 ) . حاشيه : كردن . ( 3 ) . حاشيه : بامانت . ( 4 ) . اصل : سنة .