66 أ جنّ الصبا ام طائر البين شفّنى * بذات الصفا تنعابه و محاجله و نيز از تشبيهات ايشان ( عرب ) در اين باب است گفتار شاعر رجزسرا : [ از بحر رجز ] [ الف ] : فقلت و اللّه لترحلنّا * قلائصا تحسبهنّ جنّا « 62 » [ ب : ] و گفتار قطامى « 63 » : [ از بحر بسيط ] 68 يتبعن سامية العينين تحسبها * مجنونة او ترى ما لا ترى الإبل « 64 » [ ج : ] و گفتار خطفى « 65 » : [ از بحر رجز ] 69 يرفعن باللّيل إذا ما أسدفا * أعناق جنّان و هاما رجّفا و عنقا بعد الكلال خيطفا « 66 » وى با سرودن آن شعر « خطفى » ناميده شد . و عمر بن عبد العزيز « 67 » مردم را از سوار كردن كودكان بر پشت اسبان در روز مسابقه اسب دوانى منع كرد و گفت : « كودكان خود را بر پشت آن جنّان « 68 » سوار مكنيد « 69 » » . همه آن تعبيرات در كلام عرب بر سبيل مبالغه در وصف و نادره‌گويى

--> ( 62 ) - جاحظ آن را در الحيوان ، ج 6 ، ص 108 ياد كرده و از سراينده‌اش سخن به ميان نياورده است . ( 63 ) - او عمير بن شييم است . وى معاصر وليد بن عبد الملك بوده ، و بنا بر برترين روايات به سال 101 هجرى وفات يافت . ( الشعر و الشّعراء ، ج 2 ، ص 609 ، و مقدّمه ديوان او ) ( 64 ) - ديوان او ، ص 23 ملاحظه شود . ( 65 ) - خطفى لقب عوف ، جدّ جرير است . ( 66 ) - لسان العرب ، ريشه « خطف ، سدف ، جنّ » . ( 67 ) - وى در سال 101 هجرى وفات يافت . ( 68 ) - « جنّان » جمع « جانّ » و آن نوعى مار بىآزار است . و همچنين به معناى جنّ ( و در عبارت فوق معناى دوم مراد است ) رك : منتهى الأرب - م . ( 69 ) - نص كلام منقول از عمر بن عبد العزيز در الحيوان ، ج 6 ، ص 179 چنين است : « و كان عمر بن عبد العزيز اوّل من نهى النّاس عن حمل الصبيان على ظهور الخيل يوم الحلبة ، و قال : تحملون الصبيان على الجنّان » .