عبد الله بن محمد ابن ناقيا ( ابن ناقيا البغدادي ) ( مترجم : ميرلوحى )

488

الجمان في تشبيهات القرآن ( فارسى )

حربه‌هايى كه كار آنها حفظ و نگهدارى آن گلها و شاخه‌هاست . 793 - 796 نضّر . . . ص 289 خداى تر و تازه گرداند استخوانهايى را كه در سجستان « 99 » به خاك سپردند ؛ استخوانهاى طلحة الطلحات را ، وى دوست را محروم نمىساخت و به بخل معروف نبود و ( هنگام تنگدستى ) پوزش مفصّل مىخواست ، وى را زنان ال ابى طلحه زاييدند و چه بزرگوار مادرانىاند ! دو دست وى بخشنده است آن هنگامى كه بخشش بخشنده وعده‌هاى نيكوست . 797 - فلا تا منن . . . ص 291 پس ، از جنگ ايمن مباش كه شعله‌ور شدن آن ( يا گسترش آن ) همانند ( اقدام ) « ضبّه » است آن هنگام كه گفت : الحديث شجون « 100 » . 798 - 799 كلّ الخلال . . . ص 292 همه خصلتهاى شما از فضايل شماست و اخلاق و خوى و آئين و دين شما به يكديگر شبيه است ، گويى درخت ترنج هستيد كه هم ريشه‌اش پاكيزه است و هم شاخه و هم بار و برگش . 800 - 801 خلّ . . . ص 292 نفاق را براى اهلش رها كن و بر تو باد به راه ، و راه را جستجو كن و خويشتن را از اين بالاتر بدانكه جز دوست يا دشمن را ملاقات كنى . 802 - 803 احسن . . . ص 293 خداى به ما نيكى كرد كه بوى لغزشهاى ما نمىوزد ، كه در آن صورت آن كه از ما ميان دو جامه‌اش مستور است رسوا مىشد . 804 - اصبحت . . . ص 294 بوستان جوانى خشك گرديد و نسيم تروتازه‌اش عقيم شد . 805 - 807 لو كنت . . . ص 295 اگر آب بودى پاك و پاك‌كننده نبودى يا اگر ابر بودى باران‌زا نبودى و اگر باد بودى باد

--> ( 99 ) - سجستان معرّب سيستان و سگستان است . ( فرهنگ معين ) . - م . ( 100 ) - براى توضيح و ترجمه آن مثل . رك : همين كتاب ، ص 278 و ص 400 . - م .