« د » الدنيا حلوة . . . ص 105 دنيا شيرين و به سزاست پس هر كه آن را به حق به دست آورد ، وى را در آن بركت است . الدنيا دار صدق . . . ص 111 دنيا سراى راستى است براى كسى كه آن را راست شمارد و خانه رهايى است براى كسى كه از آن عبرت گيرد و خانه بىنيازى است براى كسى كه از آن توشه گيرد ، محل نزول وحى خدا و نمازخانه فرشتگان او و سجده‌گاه پيامبران او و تجارتخانه دوستان اوست كه در آن رحمت را سود برده‌اند و در دنيا بهشت را به دست آورده‌اند ، پس كيست آن كه دنيا را نكوهش كند و حال آنكه دنيا ، جدايى خود را اعلان داشته و بانگ مفارقت سر داده است . پس اى كسى كه دنيا را نكوهنده‌اى ، كى دنيا نزد تو نكوهيده شد ! ؟ و كى فريبت داد ! ؟ آيا به جايگاه پوسيده در افتادن پدرانت ، يا به خوابگاه خاكى مادرانت ! ؟ چه بسا بيمارى كه با دوستت معالجه كردى ، و براى او بهبودى خواستى ( و از پزشكان دستور غذايش را خواستى ) « 1 » در حالى كه دوايت تو را بىنياز نمىگرداند ، و گريه‌ات به او سودى نمىرساند . « ر » ريقها الخمر . . . ص 365 لعابش مى و دندانهاى پيشين او درّ و كلامش افسوس و بويش مشگ است . « ش » الشبع داعية البشم . . . ص 256

--> ( 1 ) - اين فقره از كلام امير المؤمنين على ( ع ) با آنچه در نهج البلاغه ، ( ج 2 ، ص 1138 ، ترجمه فيض الاسلام ) تفاوت بسيار دارد . نص متن چنين است : « و تستوضح الاطباء غذاءه » ، بجاى آن در نهج البلاغه اين عبارت آمده است : « و تستوصف لهم الاطباء » . - م .