سوره ذاريات : لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجارَةً مِنْ طِينٍ : ( ميهمانان ابراهيم گفتند : ما به سوى قومى بزه‌كار فرستاده شديم ) تا برايشان سنگهايى از گل فروفرستيم . ( آيهء 33 ) وَ فِي مُوسى إِذْ أَرْسَلْناهُ إِلى فِرْعَوْنَ بِسُلْطانٍ مُبِينٍ : و در موسى ( آيتى است ) هنگامى كه با دليلى آشكار به سوى فرعونش فرستاديم . ( آيهء 38 ) وَ فِي عادٍ إِذْ أَرْسَلْنا . . . كَالرَّمِيمِ : و در عاد ( قوم هود ) عبرتى نهاديم ، هنگامى كه بر ايشان باد عقيم ( عقيم از خير و رحمت ) فرستاديم ، چيزى كه بر آن مىگذشت ، فرونمىگذاشت مگر اينكه همچون استخوان پوسيده‌اش ( يا همچون خاشاكش ) مىساخت . ( آيهء 41 - 42 ) سوره نجم : وَ أَنَّهُ هُوَ رَبُّ الشِّعْرى : و اوست ، او كه پروردگار ( ستاره ) الشعرى است . ( آيهء 49 ) سوره طور : وَ يَطُوفُ عَلَيْهِمْ غِلْمانٌ لَهُمْ كَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَكْنُونٌ : و بر ايشان غلامانشان كه همچون مرواريد نهفته‌اند مىگردند . ( آيهء 24 ) سوره قمر : خُشَّعاً أَبْصارُهُمْ . . . مُنْتَشِرٌ : ( كافران ) با ديدگان فروافتاده از گورها بيرون شوند ، گويى ملخهاى پراكنده‌اند . ( آيهء 7 ) إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ رِيحاً صَرْصَراً . . . مُنْقَعِرٍ . . . : بدرستى كه ما بر ايشان در روز نحس پايدار ، باد سخت سرد صدادار فرستاديم . ( بادى كه ) مردم را از جاى بر مىكند ( به گونه‌اى كه ) گويى ايشان تنه‌هاى نخل از ريشه بر آمده بودند . ( آيهء 19 - 20 ) إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ صَيْحَةً . . . الْمُحْتَظِرِ : بدرستى كه ما بر ايشان يك فرياد فرستاديم ، پس ايشان همانند شكسته چوبهاى سايه‌بان شدند . ( آيهء 31 ) وَ ما أَمْرُنا إِلَّا واحِدَةٌ كَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ : امر ما جز يكى نيست ، همانند چشم بر هم زدنى . ( آيهء 50 )