1002 تجتاب اصلا قالصا متنبّذا * بعجوب انقاء يميل هيامها « 22 » 1003 يعلو طريقة متنها متواترا « 23 » * فى ليلة كفر النجوم غمامها 1004 و تضيء فى وجه الظّلام منيرة * كجمانة البحرىّ سلّ نظامها 1005 حتّى اذا انحسر الظّلام و اسفرت * بكرت تزلّ عن الثّرى ازلامها 1006 علهت تبلّد فى نهاء صعائد * سبعا توأما كاملا ايّامها « 24 » 1007 حتّى اذا يئست و اسحاق حالق * لم يبله ارضاعها و فطامها 1008 و تسمّعت رزّ الانيس فراعها * عن ظهر غيب و الانيس سقامها « 25 » 1009 فغدت كلا الفرجين تحسب انّه * مولى المخافة خلفها و امامها « 26 » و سويد بن ابى كاهل سروده و سخن از ناقه به ميان آورده و رشته سخن را در وصف گورخر به پايان برده است : [ از بحر رمل ] 1010 فكانّى اذ جرى الآل ضحىّ * فوق ذيّال بخدّيه سفع 1011 لفّ خدّيه على ديباجة * و على المتنين لون قد نصع « 27 » 1012 راعه من طىّء ذو اسهم * و ضراء كنّ يبدين السّرع « 28 » 1013 فرآهنّ و لمّا يستبن * و كلاب الصيد فيهنّ جشع 1014 ثمّ ولىّ و جنابان له * من غبار اكدرىّ و اتّدع

--> ( 22 ) - در نسخه اصل چنين است و نيز در لسان العرب و تاج العروس ، ريشه ( جوب ) اما در ديوان ، ص 309 و شرح المعلقات السبع ، ص 133 ( بجاى تجتاب ) تجتاف ضبط شده است . ( 23 ) - ظاهرا وجه اعراب صحيح آن رفع است « متواتر » . - م . ( 24 ) - در نسخه اصل چنين است اما در ديوان و شرح المعلقات السبع ( بجاى تبلّد ) تردد ضبط شده است . ( 25 ) - در نسخه اصل چنين است اما در ديوان و شرح المعلقات السبع ( بجاى تسمّعت ) توجست ضبط شده است . و ( بجاى رزالانيس ) ركز الانيس نيز روايت شده است . ( 26 ) - در نسخه اصل و ديوان او و شرح المعلقات السبع چنين است . ( 27 ) - در نسخه اصل چنين است اما در المفضليات ، ص 196 ( بجاى لف خديه ) كف خداه ( و بجاى قد نصع ) قد سطع ضبط شده است . ( 28 ) - در نسخه اصل چنين است اما در المفضليات ( بجاى السرع ) الشرع ضبط شده است .