990 فظلّ يخدعها عن نفس واحدها * و مثله مثلها عن واحد خدعا « 15 » 991 حتّى اذا غفلت عنه و ما شعرت * انّ المنيّة يوما ارسلت سبعا « 16 » 992 فظلّ يأكل منه و هي لاهية * رأد النّهار تراعى ثيرة رتعا « 17 » 993 فانصرفت والها تكلى على عجل * كلّ دهاها و كل عندها اجتمعا « 18 » 994 و بات قطر و شفّان يصفّقها * من ذا لهذا و قلب الشّاة قد صقعا « 19 » 995 حتّى اذا ذرّ قرن الشّمس صبّحها * ذؤال نبهان يبغى صحبة المتعا 996 بأكلب كسواء النّبل ضارية * ترى من القدّ فى اعناقها قطعا 997 فتلك لم تترك من خلفها شبها * الّا الدوابر و الاظلاف و الزّمعا و لبيد بن ربيعه درباره گاو وحشى در مثل چنان حالتى گفته است : [ از بحر كامل ] 998 خنساء ضيّعت الغرير فلم يرم * عرض الشّقائق طوفها و بغامها « 20 » 999 لمعفّر قهد تنازع شلوه * غبس كواسب ما يمنّ طعامها 1000 صادفن منها غرّة فاصبنها * انّ المنايا لا تطيش سهامها « 21 » 1001 باتت و اسبل واكف من ديمة * يروى الخمائل دائما تسجامها

--> ( 15 ) - در نسخه اصل چنين است اما در ديوان ( بجاى مصراع دوم چنين آمده است ) فى أرض فىء بفعل مثله خدعا . ( 16 ) - در نسخه اصل چنين است اما در ديوان ( بجاى مصراع اول چنين آمده است ) و ذاك ان غفلت عنه و ما شعرت . ( 17 ) - در نسخه اصل چنين است اما در ديوان ( بجاى رأد النهار ) حدّ النهار ضبط شده است . ( 18 ) - در نسخه اصل چنين است اما در ديوان ( بجاى مصراع اول ) فانصرفت فاقدا ثكلى على حزن ضبط شده است . ( 19 ) - در نسخه اصل چنين است و آن از ديوان افتاده و جز جمله و قلب الشاة قد صقعا باقى نمانده است . ( 20 ) - ديوان او ، ص 297 و شرح المعلقات السّبع ، ص 113 . ( 21 ) - و ( بجاى منها ) منه نيز روايت شده و در كتاب سيبويه ، ج 1 ، حاشيه ص 456 ، مصراع اول به اين عبارت نقل شده است : « و لقد علمت لتأتينّ منيّتى » .