است : [ از بحر وافر ] 963 تركت بنى الهجيم لهم دوار * اذا تمضى جماعتهم تعود « 14 » شاعر مىگويد كه ايشان راى رها كردم در حالى كه به سوى حاكمى از حاكمانشان رهسپار مىشدند و گويى اطراف بتى مىچرخيدند ، و « دوار » نوعى عبادت در عصر جاهلى بوده است ، و امرؤ القيس گفته است : [ از بحر طويل ] 964 فعنّ لنا سرب كانّ نعاجه * عذارى دوار فى ملا مذيّل « 15 » و « يوفضون » به معناى « يسارعون ( مىشتابند ) » است . شاعر گفته است : [ از بحر رجز ] 965 لأنعتن نعامة مفياضا * خرجاء تغدو تطلب الاضاضا « 16 » « المفياض » به معناى شتابان است و مقصودش از « الاضاض » جايگاهى است كه به آن پناه مىبرد . گفته مىشود : « اضّتنى اليك الحاجة ( : نياز مرا به تو ملتجى ساخت ) » .

--> ( 14 ) - ديوان عنتره ، ص 41 ملاحظه شود . ( 15 ) - در نسخه اصل و شرح المعلقات سبع ، ص 41 چنين است اما در ديوان ، ص 22 ، فى الملا المذيل ضبط شده است . ( 16 ) - در نسخه اصل ميفاضا ضبط شده و بالاى آن مفياضا .