622 فاتتك و اللّه السّوابق بعدها * و جئت سكيتا ذا زوائد اربع و آثار خشم را در چهره‌اش ديدم ، پس جعفر گفت : « به شرط بردباريت اى امير مؤمنان ؟ » رشيد گفت : « آيا تصور مىكنى به غير تو مجال دهد ، و از تو دلتنگ باشد ؟ » جعفر گفت : « من بر يك شاعر - به عنوان اين كه در فن تشبيه بهترين تك‌بيتى را سروده - تصريح نمىكنم ؛ و ليكن ( از تك‌بيتىهاى فنّ تشبيه است ) گفتار امرؤ القيس : [ از بحر طويل ] 623 كأنّ غلامى إذ علا حال متنه * على ظهر باز فى السّماء محلّق « 155 » و گفتار عدىّ بن الرّقاع : [ از بحر كامل ] 624 يتعاوران من الغبار ملاءة * غبراء محكمة هما نسجاها 625 تطوى اذا وردا مكانا جاسيا * و اذا السّنابك أسهلت نشراها « 156 » و گفتار نابغه ذبيانى : [ از بحر طويل ] 626 فانّك شمس و الملوك كواكب * إذا طلعت لم يبد منهنّ كوكب « 157 » اصمعى گفت : گفتم : « همه اينها نيكو و سرآمد است و جز اينها بهتر و برتر است ( و براى تعيين بهترين تشبيه در تك‌بيتى ) نياز است كه سخن از شعرى به ميان آيد كه سراينده‌اش آن را اختراع كرده باشد ، و ديگرى در مقام آوردن مثل آن برنيامده ، يا در مقام بر آمده ، امّا مانند آن شعر اختراع شده را نياورده باشد » ؛ امّا گفتار امرؤ القيس : 627 على ظهر باز فى السّماء محلّق

--> ( 155 ) - ديوان او ، ص 173 ملاحظه شود . ( 156 ) - در نسخه اصل چنين است ، امّا در الطّرائف ، ص 96 ( بجاى غبراء محكمة ) بيضاء مخملة ضبط شده است . ( مجلّة المجمع العلمى العربى ، در دمشق ، ج 16 ، ص 340 - 350 ملاحظه شود ؛ در آن مجلّه اشعار عدىّ بن الرّقاع كه استاد خليل مردم جمع‌آورى كرده به چاپ رسيده است . ) ( 157 ) - ديوان او ، ص 25 ملاحظه شود .