عرب مىگفت : « و تختضرون ( : و شما در طراوت جوانى جانتان گرفته مىشود ) » . و همانند اين حكايت است ، اين حكايت كه : پيرى را در حالى كه بكندى راه مىرفت جوانى گفت : « اى عمو ! كى اين پابند را بر تو زده است ؟ » گفت : « روزگار ، و آن ، در كار تهيّه پابند براى تو است ، اگر مهلتت دهد . » و ياران ما از شعر ابو الطّمحان « 47 » برايم قرائت كرده‌اند : [ از بحر وافر ] 176 حنتنى حانيات الدهر حتّى * كانّى حابل أدنو لصيد 177 قريب الخطو يحسب من رآنى * و لست مقيّدا أنّى بقيد « 48 » و لبيد بن ربيعه گفته است : [ از بحر طويل ] 178 أ ليس ورائى إن تراخت منيّتى * لزوم العصا تحنى عليه الأصابع 179 أخبّر أخبار القرون التى خلت * أدّب كأنّى كلّما قمت راكع « 49 » و جرير گفته است : [ از بحر وافر ] 180 أرى مرّ السّنين أخذن منّى * كما أخذ السّرار من الهلال « 50 » و يكى از اعراب گفته است : [ از بحر كامل ] 181 قصر الحوادث خطوه فتدانى * و حنين صدر قناته فتحانى 182 صحب الزّمان على اختلاف فنونه * فأراه منه شدّة و ليانا 183 ما بال شيخ قد تخدّد لحمه * أنضى ثلاث عمائم ألوانا 184 سوداء داجية و سحق مفوّف * و أجدّ أخرى بعد ذاك مجانا

--> ( 47 ) - او حنظلة بن الشّرقى از شاعران جاهلى - اسلامى است . ( الشّعر و الشّعراء ، ج 1 ، ص 304 ، و الاغانى ، چاپ دار الكتب ، ج 13 ، ص 3 ) ( 48 ) - در نسخه اصل چنين است ، و زير كلمه « أنّى » امشى ثبت شده است ، امّا در ديوان المعانى ، ص 161 ( بجاى حانيات ) حادثات ضبط شده است ، و در التشبيهات ، ص 218 و لسان العرب ريشه ختل ( بجاى حابل ) خاتل ثبت شده است . ( حماسة البحترى ، ص 294 ملاحظه شود ) ( 49 ) - شرح ديوان لبيد ، ص 170 - 171 ملاحظه شود . ( 50 ) - در نسخه اصل چنين است ، امّا در ديوان جرير ، ص 426 ( بجاى أرى ) رأت ضبط شده ، و در التشبيهات ، ص 218 ( بجاى السّرار ) المحاق ثبت گرديده است .