شده - يا از آن خبر مىدهد - گفته است : [ از بحر كامل ] 132 رزقت مرابيع النّجوم و صابها * ودق الرّواعد جودها و رهامها « 14 » 133 فعلا فروع الأبهقان و أطفلت * بالجلهتين ظباؤها و نعامها « 15 » و نيز ذو الرّمة - در حالى كه براى منزلها سرسبزى بوستانهايش را با ريزش ابرها خواستار است - گفته است : [ از بحر طويل ] 134 تردّيت من أفواف نور كأنّها « 16 » * زرابىّ و انهلّت عليك الرّواعد « 17 » و روش شاعران محدث - هنگام درخواست سيرابى براى سرزمينها - در سخن از پوشش آن ديار با گياهان رنگارنگ و بوستانهاى قشنگ ، از روش پيشينيان مشهورتر و هنرنماييشان بيشتر است ، مانند گفتار طائى ( ابو تمام ) : [ از بحر كامل ] 135 يا دار دار عليك أرهام النّدى * و اهتزّ روضك فى الثّرى فترأّدا 136 و كسيت من خلع الحيا مستأسدا * انفا يغادر وحشه مستأسدا « 18 » و نيز سخن از گلها به ميان آورده و گفته است : [ از بحر طويل ] 137 كساك من الأنوار أصفر فاقع * و أحمر نصّاع و أبيض ساطع و نيز گفته است : [ از بحر طويل ] 138 و ألبسه وشى الرّبيع و عصبه * و يمنته نبت الثّرى المتلاحك 139 سقى ربعهم لا ، بل سقى منتواهم * من الأرض أخلاف السّحاب الحواشك « 19 »

--> ( 14 ) - در نسخه اصل چنين است ؛ اما در ديوان لبيد ، ص 298 فرهامها ضبط شده است . ( 15 ) - در ديوان ، ص 298 نقل شده است : « فغلا به معناى شبّ و ارتفع ( : جوان و سر برافراشته شد ) روايت شده است » ديوان لبيد ، ص 298 و شرح المعلّقات السّبع ، ص 115 ملاحظه شود . ( 16 ) - در ديوان ذى الرّمّة ، چاپ دمشق ، ص 1089 بجاى كانّها « كانّه » ضبط شده است . - م . ( 17 ) - در نسخه اصل چنين است ، امّا در ديوان او ، ص 122 ( بجاى من افواف ) من ألوان ضبط شده است . ( 18 ) - آن دو بيت از قصيده‌اى است در مدح احمد بن عبد الكريم . ( ديوان او ، ص 94 ملاحظه شود ) ( 19 ) - در نسخه اصل چنين است ، امّا در ديوان ابى تمّام ، ص 168 آن دو بيت به اين صورت نقل