123 أيا دمنتى وهد سقى خضل النّدى * مسيل الرّبا حيث انتهى بكما الوهد 124 و يا ربوة الرّبعين حييت ربوة * على النّأى منّا و استقلّ بك الرّعد 125 فانت التى يشفى فؤادى قربها * لإلفى لها قدما و يشعفه البعد و شاعر ديگرى گفته است : [ از بحر طويل ] 126 أحبّ بلاد اللّه ما بين منعج * إلىّ و فلج ان يصوب سحابها « 10 » 127 بلاد بها نيطت علىّ تمائمى * و أوّل أرض مسّ جلدى ترابها « 11 » و ذو الرّمّة گفته است : [ از بحر طويل ] 128 ألا فاسلمى يا دارمىّ على البلى * و لا زال منهلّا بجرعائك القطر « 12 » و طرفه در حالى كه ( از شمول دعاى نزول باران تا حدّ ) محو آثار خانه با قطره‌هاى باران احتراز كرده گفته است : [ از بحر كامل ] 129 فسقى ديارك - غير مفسدها * صوب الرّبيع و ديمة تهمى « 13 » و شاعر ديگرى - در حالى كه براى كوچ‌كنندگان درخواست نزول باران كرده به اين اميد كه منزلگاهشان نزديك شود - گفته است : [ از بحر طويل ] 130 سقى الجيرة الغادين و سمى عارض * هزيم الحيا ، سبط الرّواقين ممرع 131 بسحب كأجفانى و برق كحرقتى * و رعد كإعوالى و غيث كأدمعى و لبيد بن ربيعه در حالى كه براى ديار ، روزى بارانهاى موسم بهار را خواستار

--> ( 10 ) - در نسخه اصل چنين است ، امّا در معجم البلدان ( بجاى و فلج ) و سلمى ضبط شده است . ( 11 ) - در نسخه اصل چنين است ، امّا در معجم البلدان مصراع اول چنين است : « بلاد بها جلّ الشباب تميمتى » و بيت پيش از آن دو بيت چنين است : أ لم تعلمى يا دار ملحاء أنّه * إذا أجدبت او كان خصبا جنابها ( 12 ) - در نسخه اصل چنين است ، امّا در ديوان او ، ص 206 ( بجاى ألا فاسلمى ) ألا يا اسلمى ضبط شده است . ( 13 ) - در نسخه اصل چنين است ، امّا در ديوان طرفة ، ص 146 ( بجاى فسقى ديارك ) فسقى بلادك ضبط شده است . او طرفة بن العبد شاعر عصر جاهلى است ( شرح حال او در الشعر و الشعراء ، ج 1 ، ص 117 ملاحظه شود ) .