لاذِع : ( ع . ص ) . سوزان . سوزنده . ( غياث ) . و شيخ الرئيس در « الاوجاع التى لها اسماء » گويد : « الوجع اللاذع هومن خلط له كيفية حادة » . و صاحب ذخيرهء خوارزمشاهى گويد : « المى سوزاننده است و به تازى لذّاع گويند » . ر . ك - : وجع . آن است كه اتصال عضو را متفرق سازد به قوة نفاذة خود . ( بحر الجواهر ) . هو الدواء الذى له كيفية نفاذة جدا لطيفة يحدث فى الاتصال تفرقاً كثير العدد متقارب الوضع صغير المقدار فلا يحس كل واحد بانفراده و يحسّ الجملة كالوضع الواحد مثل الضماد الخردل بالخل و الخل نفسه . « 1 » هر چه به كيفيت حارهء لطيفه نفوذ در اجزاء عضو كرده تفرق اتصال در منافذ كثيرهء قريب به هم احداث كند و نفوذ هر جزء آن به انفراده محسوس نباشد مثل ضماد خردل با سركه . لامِعَة : ( ع . ص ) . تأنيث لامع . يافوخ . لَبْث : ( ع . مص ، امص ) . مكث . پاييدن . پاى داشتن . مقابل سرعت و شتاب . درنگ . درنگى . انتظار . دير كردن . درنگ كردن . ( منتهى الارب ) . لَبِث : ( ع . ص ) . درنگ كننده . لابث . ( منتهى الارب ) . لِبْس : ( ع . ا ) . جامه . پوشش . ( منتهى الارب ) . پوست تنك سر . سمحاق . لَبْس : ( ع . مص ) . پوشيدن . ( زوزنى ) . التباس . مشتبه ساختن . ( منتهى الارب ) . شوريده كردن بر كسى . ( تاج المصادر ) . پوشانيدن چيزى به آميختن چيزى ديگر به وى . ( ترجمان القرآن جرجانى ) . لُبْس : ( ع . مص ) . پوشيدن . ( تاج المصادر ) . مقابل خلع . كندن . بيرون كردن . ( ا ) . پوشش . لَبَن : ( ع . ا ) . شير و آن اسم جنس است . ج البان . ( منتهى الارب ) . و هو مركبة من مائية و جبنية و دهنيه . لَحْم : ( ع . ا ) . گوشت . ج لحام و الحم و لحوم و لحمان . ( منتهى الارب ) . لَجوج : ( ع . ص ) . ستيزه كننده . سِترگ . ( فرهنگ اسدى نسخهء نخجوانى ) . يك دنده . يك پهلو . حكر . ستيزه كار . عنود . كله شق . خيره چشم . سرسخت . سخت سر . لَحْمى : ( ع . ص نسبى ) . منسوب به لحم . گوشتين . از گوشت . - استسقاى لحمى : آماسى باشد رخو در پلك‌ها و اطراف و انثيان و روى و تن سفيد و املس گردد .

--> ( 1 ) . كتاب دوم قانون ابو على ، ص 119 ، سطر 21 .