لُحوق : ( ع . مص ) . باريك ميان گرديدن . ( منتهى الارب ) . پيوستن چيزى به چيزى . به دنبال چيزى پيوستن . پيوستن . رسيدن . در رسيدن . ( زوزنى ) . لزوم . لُحوم : ( ع . ا ) . جِ لحم . گوشت ها ابو ريحان در صيدنه گويد : ليث گويد عرب گوشت را لحم گويد به تخفيف و تشديد ميم و به رومى دراكرباس ( ؟ ) و به هندى ابره گويند « ص او نى » . لَحيم : ( ع . ص ) . گوشتناك . خداوند گوشت . گوشتدار . مرد با گوشت . ( منتهى الارب ) . فربى . فربه . بسيار گوشت . پر گوشت . آن كه فربه بود . ( مهذب الاسماء ) . گوشت آلو . گوشت آلود . لَخالِخ : ( ع . ا ) . جِ لَخلخة . لَخْلَخَة : ( ع . ا ) . خوشبويى است . ( منتهى الارب ) . معجونى باشد خوشبوى . ( مهذب الاسماء ) . بوى خوشى معروف . طيب معروف . ( تاج العروس ) . عطرى است . بوىهاى آميخته . معجون بوى . ( زمخشرى ) . عطرى آميخته از چند عطر به دستورى خاص . خوشبويى چند كه يك جا كنند و ببويند . گوى عنبرى كه از عود قمارى و لادن و مشك و كافور سازند . ( برهان ) . ج لخالخ . هى اشياء مركبهء يشم بها . و قيل هى ظرف يصب فيه من مياه الخلاف و الورد و الكربزة و امثال ذلك . ( بحر الجواهر ) . خلط من المسك و العنبر و الكافور و اشباه ذلك . « 1 » لَدْغ : ( ع . مص ) . گزيدن مار و كژدم و منج . ( زوزنى ) . لَذْع : ( ع . مص ) . سوختن آتش كسى را . صاحب كشاف اصطلاحات الفنون گويد : « با ذال معجمه نزد پزشكان كيفيتى است بسيار نافذ و لطيف و آن ، گاه اتصال تفرقى كثير العدد متقارب الوضع و صغير المقدار ايجاد كند و از اين رو تفرقها بالانفراد محسوس نباشد اما من حيث المجموع مانند الم و درد واحدى نمايد ، پس لذع همان كار كند كه از فرط حرارت مقتضى نفوذ و لطف انجام گيرد . پس لذع تابع حرارت باشد . و شيئى را كه اين كيفيت در او احداث مىشود ، لذاع و لاذع نامند مانند : خردل كه در مورد ضماد استعمال گردد » . كذا فى شرح الاشارات و بحر الجواهر . لَطيف : ( ع . ص ) . باريك . ريزه . نازك . مقذذ . ( منتهى الارب ) . به غايت نازك . ( منتخب اللغات ) . صاحب آنندراج گويد : . . . نرم . پاكيزه ، چون : دماغ لطيف ، سينهء لطيف ، خاطر لطيف و بر قياس : لطيف بازو و لطيف مزاج .

--> ( 1 ) . الجماهر ، ص 235 .