سَمّ : ( ع . ا ) . زهر . ( برهان ) . زهر . ج سموم . ( مهذب الاسماء ) . السم هو الذى فقد المزاج لا بالمضارة فقط بل بخاصية فيه كالبيش . ( قانون بوعلى ) . - ذات السم : هر حيوان زهردار . ( ناظم الاطباء ) . سم ابرص : كربسه و به هندى چهپگلى گويند . ( آنندراج ) . ر . ك - : سام ابرص . سم الحاجة : مقصد مرده . ( آنندراج ) . سم الحمار : گياه خرزهره . ( آنندراج ) . سم الساعة : زهرى كه زود مىكشد . ( ناظم الاطباء ) . سم السمك : گياه ماهى زهره معروف به بوصير پوست آن درد مفاصل و درد رگ پشت و نقرس را نفع دهد و چون آن را در آب غدير اندازند همه ماهى آن را سست گرداند و برگ آن در چراغ به جاى فتيله مىسوزد . ( آنندراج ) . سم الفار : دوايى كه موش را مىكشد . ( منتهى الارب ) . سَمْع : ( ع . مص ) . شنيدن . ( منتهى الارب ) . ( ا ) . شنوايى . ( منتهى الارب ) . و گاه به اسماع و اسمُع و اسامع جمع بسته شود . ( منتهى الارب ) . سَمْن : ( ع . ا ) . در عربى مطلق روغن را گويند عموماً و روغن گاو را خصوصاً . ( برهان ) . روغن و روغن گاو و گوسفند . ج سمون . ( مهذب الاسماء ) . سِمَن : ( ع . امص ) . فربهى . ( ناظم الاطباء ) . چربى . ( ناظم الاطباء ) . ( مص ) . فربه شدن . ( آنندراج ) . سُمُو : ( ع . مص ) . بلند شدن . ( المصادر زوزنى ) . سَمْو : ( ص ) . بلند . ( آنندراج ) . سَموم : ( ع . ا ) . باد گرم . ج سمائم . ( منتهى الارب ) . باد گرم ج سمائم . و برخى گفته‌اند سموم مخصوص روز است و گاه به شب آيد و حرور مخصوص شب و گاه به روز آيد . ( ناظم الاطباء ) . سُموم : ( ع . ا ) . جِ سم . يعنى زهرها . ( غياث ) . سَمِين : ( ع . ص ) . فربه . ( غياث ) . سِنّ : ( ع . ا ) . دندان . سال . ( منتهى الارب ) . عمر . مدت عمر . زندگانى . هنگام از عمر . ( ناظم الاطباء ) . ج اسنان . ( آنندراج ) .