رطوبت كردن كسى را : رطوبت بر مزاج او غالب شدن . رُعاف : ( ع . مص ) . جارى شدن خون از بينى . ( فرهنگ فارسى معين ) . رِغْوَة : ( ع . ا ) . رَغوَة . رُغوَة . كفك و سرشير . ( آنندراج ) . رِغْوِه : ( ع . ا ) . كف هر چيز خواه شير باشد يا جز آن . ( ناظم الاطباء ) . رِقّت : ( ع . امص ) . تنكى . نرم و تنك گرديدن . گشادگى . نرمى . دقت . نازكى . نقيض خثور . مقابل غلظت . مقابل سطبرى . رَقيق : ( ع . ص ، ا ) . تنك از هر چيزى . ( منتهى الارب ) . مقابل غليظ . ج ارِقّاء . ( اقرب الموارد ) . هر چيز مايع و تنك . ( لغت محلى شوشتر نسخهء خطى كتابخانه مؤلف ) . سيال . آبكى . تنك . گشاده . آبناك . مقابل غليظ . مقابل ستبر . مقابل زفت و سفت . مقابل ضخيم و كلفت . ( فرهنگ فارسى معين ) . نرم . ج رِقاق . صاف و نرم و ملايم و نازنين و ظريف . ( ناظم الاطباء ) . رقيق و رقيقة : تنك از هر چيزى . ( منتهى الارب ) . مقابل غليظ . ج ارِقّاء . ( اقرب الموارد ) . سيال . آبكى . تنك . گشاده . آبناك . مقابل غليظ . مقابل ستبر . مقابل زفت و سفت . - آش رقيق : آش تنك . - دم رقيق : خون تنك . - رقيق گرديدن : نازك و لطيف گشتن . ( ناظم الاطباء ) . نازك . مقابل ضخيم و كلفت . ( فرهنگ فارسى معين ) . نرم . ج رِقاق . ( منتهى الارب ) . رَكْض : ( ع . مص ) . لگد زدن كسى شتر را . ( منتهى الارب ) . پاى جنبانيدن . ( منتهى الارب ) . تاختن و دوانيدن ستور و برانگيختن اسب را و پاى زدن براى تاختن . ( آنندراج ) . تاخت بردن . تاختن . رُكود : ( ع . مص ) . راست ايستادن ترازو . ( منتهى الارب ) . ايستادن . آسودن . آرام شدن . آرام گرفتن . بر جاى بودن . ( فرهنگ فارسى معين ) . ايستادن آب و باد و كشتى . ( امص ) . سكون . ثبات . سكونت . كسادى : ركود بازار ، بى رونقى آن . راكد بودن آن . داد و ستد نشدن در آن . كاهلى . ( فرهنگ فارسى معين ) . رَمادى : ( ص نسبى ) . منسوب به رماد و رمادة . خاكسترى . تيره . خاكسترگون . خاكستر رنگ . دارويى است مخصوص چشم از تركيب‌هاى قديم كه سازندهء آن معلوم نيست . اشك چشم و رطوبت‌هاى غريبه را خشك مىكند و موجب قوت باصره و معالج درد چشم اطفال است . ( تذكرهء داود ضرير انطاكى ) .