فلفل . ريوند . بيدانجير خطايى يا كرچك هندى يا خروع چينى . كباث . صندل . دم الأخوين يا خون سياوشان . سنا . سيراكست ، سپستان يا اطباع الكلب يا مويزك عسلى . چاودار . ديوگندم زنگ ديده . شكر . تمر هندى يا صبار . طباشير . تربد يا جبلاهنگ . جدوار . زُرُنباد - انتهى . ادويهء مفرده : دواهاى طبيعى كه در آنها تركيب صناعى نباشد . مفردات ، مقابل ادويهء مركبه . ( يادداشت به خط مرحوم دهخدا ) . ادويهء محركه : داروها كه موجب تحريك و تهييج و فعاليت بيشتر در يك يا چند عضو يا تمام اعضاى بدن شوند . ادويهء منبهه . ادّهان : ( ع . مص ) . چرب شدن . خويشتن را به روغن چرب كردن . ( تاج المصادر بيهقى ) . ادْهان : ( ع . ا ) . جِ دُهن و دُهنه . روغن‌ها . ارْبَعَة : ( ع . عدد ، ص ، ا ) . چهار . اربع . چهارگانه . ارْتِباك : ( ع . مص ) . شوريده و درهم شدن كار بر كسى . شوريدگى . درآميخته شدن . ( منتهى الارب ) . درآويختن به چيزى . ( منتهى الارب ) . در كارى سخت گرفتار آمدن . ( زوزنى ) . در گل تُنك درآمدن و درافتادن در آن . - ارتباك در كلام : درماندن در سخن . - ارتباك صيد در حباله : تپان و مضطرب شدن شكارى در دام . به هم نشستن . ( بحر الجواهر ) . ارْتِعاد : ( ع . مص ) . لرزيدن . ( منتهى الارب ) . ارتعاش . لرز . لرزه . لرزش . رعدَه . جنبش ارْتِكاز : ( ع . مص ) . ثابت شدن . - ارتكاز عِرق : برجستن رگ . پريدن رگ . ( منتهى الارب ) . ارْجُوحَه : ( ع . ا ) . طنابى دولا بر بالايى آويخته باشد كه بر آن نشينند و در هوا آيند و روند . ريسمانى كه هر دو سر آن به درختى يا جايى بندند و كودكان در آن نشينند و از اين طرف بدان طرف روند . ( منتهى الارب ) . تاب . كاز . بانوج . بازپيچ . بادپيچ . ( آنندراج ) . رجاحة . مَرجوحه . جان بازى . ( آنندراج ) . آلاكلنگ . الاكلنگ . مهد . ( آنندراج ) . گهواره . گاهواره . ارْخاء : ( ع . مص ) . سست كردن . نرم كردن . نرم گردانيدن . ( منتهى الارب ) . فروهشتن . فروگذاشتن . فروكردن . ارْزَق : ( ص ) . مقلوب كلمهء ازرق .