ارْشام : ( ع . مص ) . مهر كردن خرمن را به مهر چوبين . ( صحاح ) . - ارشام مهاهء : ديدن گاو دشتى نخستين علف برآمده را و چريدن گرفتن . - ارشام شجر : برگ برآوردن آن . ( منتهى الارب ) . - ارشام برق : پديد آمدن برق . ( تاج المصادر بيهقى ) . اندك درخشيدن . ارْضيَّة : ( ع . ص نسبى ) . تأنيث ارضى . ازج : مرد باريك و كشيده ابرو . ( منتهى الارب ) . كمان ابرو . ( زوزنى ) . مؤنث : زَجّاء . ( مهذب الاسماء ) . ج زُجّ . ( مهذب الاسماء ) . ازَجّ : ( ع . ا ) . بطن اوسط دماغ . مجمع البطنين . ازِج : ( ع . ص ) . متبختر . تبختركننده . ازْدِراد : ( ع . مص ) . فروبردن لقمه و جز آن را به گلو . ( منتهى الارب ) . ازْرَق : ( ع . ص ) . نيلگون . ( غياث اللغات ) . كبود . ( غياث اللغات ) . آبى . زاغ . ( حاشيهء فرهنگ اسدى نخجوانى ) . صافى از چيزها . ( تاج المصادر بيهقى ) . هر چه صاف و بيغش باشد . آب صاف . ( غياث اللغات ) . آب صافى . ( مهذب الاسماء ) . - نصل ازرق : پيكان نيك روشن . ( منتهى الارب ) . - سيف ازرق : تيغى سخت روشن . ( مهذب الاسماء ) . كسى كه سياهى چشم او مايل به كبودى يا سبزى يا زردى باشد . ( غياث اللغات ) . گربه چشم . ( منتهى الارب ) . كبودچشم . زاغ چشم . سبزچشم . ( السامى فى الاسامى ) . ازرق آسمانجونى : كبود آسمانى . ازْرَق : ( ع . ص ) . نيلگون . ( غياث اللغات ) . كبود . ( غياث اللغات ) . آبى . زاغ . ( حاشيهء فرهنگ اسدى نخجوانى ) . ازرق چشم : كسى كه سياهى چشم او مايل به كبودى يا سبزى يا زردى باشد . ( غياث اللغات ) . نابينا . اعمى . مؤنث : زَرْقاء . ج زُرق . ازْلاق : ( ع . مص ) . بلغزانيدن . لغزانيدن . ( منتهى الارب ) . لغزان گردانيدن جاى . ( منتهى الارب ) . بچه افكندن ناقه و جز آن . ( منتهى الارب ) . موى ستردن . ( منتهى الارب ) . ازْمان : ( ع . ا ) . جِ زَمَن . ( منتهى الارب ) . جِ زمان . ( دهار ) . روزگارها . وقت ها . ( غياث ) . اوقات قليل يا كثير . ( منتهى الارب ) . ازْمان : ( ع . مص ) . مزمن شدن بيمارى . ديرينه شدن . ( تاج المصادر بيهقى ) . ( زوزنى ) .