ميلها بالاسترخاء الى احد الجانبين و قيل هذه علة شبيهة بالصرع و الغشى تنوب كنوائبه لاستحالة المادة الى كيفية سمّية تلدغ الدماغ عند ارتفاعها اليه و تؤذيه . و تحصل من ذلك حركة تشنجية و تؤذى القلب و يحصل من ذلك له غشى متواتر و هذه العلة تعرض للنساء اللواتى يحبس فيهن الطمث و المنى . كذا فى بحر الجواهر . اخْرَم : ( ص ، ا ) . بريده بينى . ( تاج المصادر ) . آن كه ميانهء دو سوراخ بينى او بريده باشند . آن كه نرمهء گوش وى سوراخ كرده باشند . ( تاج المصادر ) . منقطع چشم . دو استخوان سوراخ دار يكى در طرف حنك اعلى و ديگرى در دو كتف از جانب بازو . سر استخوان كتف از سوى بازو . ( مهذب الاسماء ) . در سر كتف گوى است كه زايدهء سر استخوان بازو در آن است و طرف اين گو دو زايده دارد يكى بالا و يكى زير كه مانع‌اند از انخلاع استخوان بازو از كتف و اين زايد را اخرم خوانند . ( بحر الجواهر ) . ج خُرْم . ( مهذب الاسماء ) . اخفات : مقابل جهر . آهسته خواندن . اخْگَر : ( ا ) . هيزم آتش گرفته بود و چون آب زنند زگال شود . ( نسخه اى از اسدى ) . زغال افروخته . سكار . بجال . خرده آتش . جمر . جمره . شرار . شراره . آتشيزه . ( منتهى الارب ) . اخْمَص : ( ع . ص ، ا ) . باريكى كف پا . باريكى كف پاى كه به زمين نرسد . آن كه ته پايش به زمين نرسد . ( مهذب الاسماء ) . ج اخامص . باريك ميان . ( مؤيد الفضلاء ) . افراخته پاى . مقابل حدبه . گودى . شيب . نشيب . ادام : ( ع . ا ) . خورش . نانخورشى اعم از مايع و غير آن و صبغ نانخورش مايع است . ترنانه . ( منتهى الارب ) . ج ادُم ، آدمه ، آدام ادامُ البَيت : ( ع . ا مركب ) . سركه . خَل . سته . سِك . ادامَه : ( ع . مص ) . ادامة . ادامت . هميشه داشتن . پيوسته گردانيدن . ( مجمل اللغة ) . ادْرار : ( ع . مص ) . بسيار شير شدن . - ادرار ناقه : بسيار شير دادن آن . ادرار شيئى : حركت دادن آن . آب و رطوبت راندن ، چنان كه داروهاى مدرّ : ادرار بول ، ادرار حيض ، ادرار طمث بر ادرار به گلشكر علاج كردم شفا يافت . ( ذخيرهء خوارزمشاهى ) . ادرار . ( ا ) . در تداول عامه ادرار ، بول و شاش را گويند . ادْرارات : ( ع . ا ) جِ ادرار . ادراك : ( ع . مص ) . در رسيدن به . دررسيدن كسى را . وصول .