زياده نكند . . . و متّخذ از شعير مدر بول و مرطب بدن و جهت سرفه و امراض حارهء ريه نافع و مضرّ گرده و مثانه . . . . « 1 » فلافلى / جوارش فلافلى جوارش فلافى : به نسخهء صاحب منهاج . خواص : سردى معده و جگر و بسيارى رطوبت كه در بدن غالب باشد و سوء استمراء و بادهاى غليظ و تب ربع و تب‌هاى بلغمى مزمن را سودمند است و بول براند . صنعت آن : فلفلين ، دارفلفل ، از هر يك ، چهار درم ؛ زنجبيل ، تخم كرفس ، سيساليوس ، سليخه ، اسارون ، زرشك منقى ، از هر يك ، يك درم ؛ كوفته ، بيخته ، با سه چندان عسل كف گرفته بسرشند . شربتى : از يك درم تا دو درم است . « 2 » فلونيا / افلونيا افلونيا : بدان كه افلونيا لغت رومى است و آن را فلونيا - به غير همزه - نيز گويند و آن عمده و اصل ادويهء مركبه‌اى است كه اصل و عمود در آنها افيون است . و اصل افلونيا دو قسم است : روميه و فارسيه و اصل و مقدم از اين هر دو افلونيا ، روميه است كه منسوب است به « افلين » حكيم رومى طرسوسى و او را « افلن » - به غير يا - نيز گويند . « 3 » فلونياى رومى فونياى رومى : اصل نسخهء افلونياى روميه به زعم شيخ ابو على بن سينا - رحمه الله تعالى - كه در قانون ذكر نموده معجونى است كه بالفعل معروف است به برشعثا . « 4 » ر . ك - : به مدخل « برشعثا » .

--> ( 1 ) . مخزن الادويه ، ص 657 ، مادهء « فقاع » . ( 2 ) . مجمع الجوامع ( قرابادين كبير ) ، ج 2 ، ص 414 . ( 3 ) . همان ، ج 1 ، ص 328 . ( 4 ) . همان ، ص 328 .