آن ، آن است كه بگيرند يك جزء مازو و نيم جزء پوست انار ساييده ، سه روز در آب بخيسانند و بجوشانند و بر هم زنند تا مانند خمير شود ، پس ربع جزء زاج و مانند آن صمغ محلول و يك جزء و نيم دوشاب خرما و يا عسل اضافه نموده ، طبخ دهند و اقراص سازند و اگر به وزن پوست انار ، بلح بسيار نارس اضافه كنند بىعديل است . طبيعت آن : در دوم سرد و خشك و بعضى گرم دانسته‌اند . افعال و خواص آن : ملطف و قابض و مجفف و مقوى معده و كبد و امعاء و مسكن حرارت و مانع [ ريزش ] مواد به اعضا و جهت اسهال صفراوى و دموى و نزف الدم و ذرب و سرفه و درد سينه و ضعف جگر و تجفيف قروح شرباً خصوصاً با ماء الآس ، و ضماد آن بر شكم جهت تسكين كرب و طلاى آن مقوى جلد مسترخى و دافع ورم حار و ورم مقعده و بروز آن و نقرس و حابس عرق و دافع عفونت و بخار فاسد و با حنا ، مسوّد شعر و قاتل شپش و سنون آن مقوى لثه و قاطع خون . مقدار شربت آن : تا دو مثقال . بدل آن : سك . مضر : مثانه . و مصلح آن : عسل است و در قرابادين نسخ آن مذكور شد . « 1 » رمّانيه رمانيه : آشى است متخذ از آب انار ترش با قند يا آب انار شيرين . خواص : مسكن معده و حميات صفراويه و غليان خون و مانع انصباب مواد است به معده و نافع است از براى قى صفراوى و خفقان حار و دفع خمار و صعود بخار غذا به سر و دخانيت غذا . صنعت آن : بگيرند برنج سفيد و در آب بپزند و چون نيم پخته شود آب انار ترش با اندكى قند يا آب انار شيرين و قدرى آب به شيرين داخل كرده با قدرى روغن بادام

--> ( 1 ) . مخزن الادويه ، ذيل ماده « رامك » .