محمد حسين عقيلى خراسانى شيرازى
789
خلاصة الحكمة ( فارسى )
خضرت آن : يا « 1 » علامت احتراق . و يا افراط برودت و بطلان حرارت غريزيه است . و سواد آن نيز مانند خضرت ، علامت يكى ازين دو باشد . و فرق ميان خضرت و سواد از احتراق و يا از برد مفرط ، از آثار متقدّمه و حالات مختصّه به هر يك مىتوان در يافت نمود . فصل سوم [ از باب پنجم از ركن چهارم از مقالهء اولى ] : در بيان رايحهء نفث بدان كه : نفث منتن ، علامت عفونت مادّه . و بى نتنى ، علامت بُعد آن از عفونت و حموضت رايحه ، دليل برودت آن است . فصل چهارم [ از باب پنجم از ركن چهارم از مقالهء اولى ] : در بيان طعم نفث بدان كه : حلاوت آن ، دليل غلبهء خون و يا « 2 » بلغم معتدل طبيعى است و فرق ميان آن هر دو به لون آن نمايند . اگر « 3 » سرخ است دموى است و اگر نه « 4 » بلغمى سفيد ، و بىطعمى آن علامت بلغم معتدل و شورى آن ، دليل بلغم مالح و علامت تأثير حرارت در رطوبت . و شدّت حرافت و تيزى كه تجاوز از شورى كرده ، علامت كمال غلبهء حرارت .
--> ( 1 ) . ب : با . ( 2 ) . ب : ( يا ) حذف شده . ( 3 ) . ب : كه اگر . ( 4 ) . الف : ( نه ) حذف شده .