ملا محمد مهدى بن على نقى شريف
167
زاد المسافرين ( فارسى )
مىشود . پس بدان كه علاج اين تب ، تبريد و ترطيب است و بس و احتياج به تنقيه مثل تبهاى خلطيه ندارد ، زيرا كه در اين عفونت ، خلطى كه محتاج به تنقيه باشد نيست . و اگر از ابتدا معالجه كنند ، به زودى علاج مىشود و هرچند يك روز بگذرد ، علاجش مشكلتر مىشود تا به حدى كه به مرتبه سوم برسد و علاج ندارد . و علاج اين به ادويه و تدابير غذائيه و غير غذائيه مىشود . اما انفع از همه قرص كافورى است به قدر نيم مثقال ، يا يك مثقال با ماء الشعير به قدر سى مثقال و شيرهء تخم خرفه ، سه مثقال و مغز كدو ، سه مثقال و لعاب بزرقطونا و بهدانه و عرق نيلوفر و شير خشت و شربت سيب و شربت ترنج و به و ليمو از هريك كه باشد به قدر پنج مثقال اگر سرفه نباشد . و اگر سرفه باشد با شربت نيلوفر يا شربت بنفشه از هريك ، سه مثقال و با قرص كافورى يا آب هندوانه يا آنكه كدو را به خمير جو گرفته و بعد از او به گل گرفته در تنور يا تون حمام بگذارند و صبح از آب صاف آن بيست مثقال تا چهل مثقال با قرص كافور بدهند . و اگر صبح بسيار زود ، قرص كافور را با يكى از مذكورات بدهند و بعد از سه ساعت ماء الشعير را تنها و بعد از سه ساعت ديگر غذاى چاشت بدهند ، اولى است . و اگر بعد از دواى اول به سه ساعت ، دوغ به قدرى كه معده از عهده هضم آن تواند برآيد ، بنوشند بعد از آن ، غذا ميل نمايند هم شايد . و در علاج اين تب ، خوردن شير الاغ از ساير ادويه انفع است . طريق خوردن شير الاغ اين است : طرف صبح روز اول ده مثقال آن را با يك مثقال نبات ؛ در روز دوم پانزده مثقال و همچنين روزى پنج مثقال شير به اضافهء نبات زياده كنند تا چهل مثقال و اگر متحمل چهل مثقال نشود ، كمتر ميل نمايند و سه روز كه چهل مثقال خوردند باز به ترتيب اول كم كنند تا به ده مثقال و باز به نهج مذكور كم و زياد نمايند و همچنين اين طريقه را مسلوك دارند تا