[ 1585 ] فصل [ نهم ] : اندر انبات شعر بايد دانست كه براى رويانيدن موى ، هرچه در داء الحيه و داء الثعلب ذكر يافته نفع دارد . و زيت كهنه يا خاكستر قيصوم و زبد البحر سرشته ماليدن مفيد است . و روغن بان با ذراريح آميخته در برآوردن موى ابرو و ريش اثر تمام دارد . طريق او چنان است كه ذراريح كه حيوانى است سرخ و نقطه‌هاى سياه دارد و از زنبور باريكتر است بگيرند كثيرا المقدار و سرها و دست‌هاى آن‌ها جدا سازند و در سايه خشك نمايند و بسايند ؛ پس اگر سه درم سحيق ذراريح بود ، يك اوقيه روغن بان ريزند بر آن و ظرف را بالاى آتش اخگر گذارند تا كه روغن غليظ گردد پس فرود آرند و به ريش و ابرو بمالند . و اگر بعد [ از ] فرود آوردن ظرف قدرى مسك و عنبر اضافه كنند ، بهتر باشد و از خاصيت اين دواست كه نخستين عضو را منتفط [ يعنى زخمى ] مىسازد بعده [ يعنى پس از آن ] موى مىروياند . سياه دانهء سوخته يا ناسوخته بكوبند و به روغن زيت بسرشند و بر ابرو بمالند [ تا ] موى را زودتر برآورد . و اگر سياه دانه به آب سائيده طلا نمايند بعده [ يعنى پس از آن ] روغن لادن بمالند همين عمل كند .