[ 1584 ] فصل [ هشتم ] : اندر تطويل شعر و از آنكه درازى موى ، سربلندى زنان است ، ذكر او اهم‌ترين بيان است . طالب اين كار را آنچه در فصل محافظت گفته شد بايد كه بدان ملازم باشد تا از آفت انتشار مصون بود . و جهت درازى موى ، آس ، گل سرخ و برگ آزاد درخت و مرّ و آمله و پرسياوشان هر چه برسد كوفته و بيخته [ و ] بعد از تر كردن سر به نقيع آمله در سر اندازند و برگ كنجد و برگ كدو و جميع روغن‌ها كه درو قبض و گرمى بود سودمند است [ كه بايد ] نخستين موىها را به آب چغندر بشويند بعده [ يعنى پس از آن ] اين ادويه به كار برند . و اگر در آب چغندر قدرى خردل هم يار [ يعنى مخلوط ] كنند بهتر باشد . صفت روغنى كه موى را دراز كند : جو مقشر ، سى درم ؛ آمله ، پنج درم ، هر دو را در آب جوشانند تا مهرّا شود پس بپالايند و نصف وزن او روغن بنفشه آميزند و ايضا ، لادن ، سه درم و آب برگ خطمى و برگ سمسم و برگ كدو هريك دو درم داخل سازند و بجوشانند تا آب بسوزد و روغن بماند و سر بدين روغن چرب دارند .