مير محمد اكبر بن محمد شاه ارزانى
1016
طب اكبرى ( فارسى )
[ و ] به سيخ آهنى گرم كرده و از آنكه در اينجا گوشت كمتر است ، اكثر است كه داغ نفع دهد ؛ لوصوله بالعرق . و احوط آن است كه هم در اينجا داغ دهند و هم در ساق بالاتر از كعب به هشت انگشت صاحب او . اگر اين داغها سود ندهد ، ميان ساق بشكافند و آن رگ را به صناره بردارند و ببرّند و داغ دهند و البته ازالهء مرض نمايد باذن خالقه و احتراز از جماع و ترشى لازم دانند .