محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )
487
تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )
جراحت خصيه ابار . اثمد به غايت مفيد . قرحهء احليل رمّان برگش ، قطوراً . زخم ذكر اثمد به غايت مفيد . تشميزج . تنزوى ختايى ذروراً . توتيا جهت قرحهء عانه نيز . رصاص طلاءً . رماد بلوط و همچنين كدو ، مجرّب . زوفاى رطب طلاءً . شادنج طلاءً . شبت ذروراً ، بىعديل . صبر ذروراً . طلق طلاءً ، جهت قروح رطبهء آن . ذرور اعظم ( 34 ) يسير ، جهت قروح ساعيهء آن و ساير اعضاء مجرب و بى عديل و از اسرار . حكّه ذكر لسان الابل استنجاءً ، مسكّن آن . منع نمو خصيه بنج ضماداً . حجر المسن . دواى ( 27 ) . دواى ( 28 ) ذبول فرمايد ، يسير الّا قيموليا . كوچك كردن اثنيين اسلنج . ماعز سرگين آن ، ضماداً مجرّب . دواى ( 28 ) مجرّب . بزرگ كردن قضيب انجره تخمش ، ضماداً مجرّب دانستهاند . جوز طلاءً ، جهت قوى كردن . خراطين ضماداً ، به غايت مؤثر . عسل ضماداً ، بعد از حمّام . علق طلاءً ، جهت قوى كردن آن به غايت مؤثر . قطران ضماداً . نرجس بيخش ، ضماداً جهت قوى كردن آن . نمل طلاءً و نيز جهت صلابت آن مجرّب دانستهاند . ورل پيهاش ، عظيم كنندهء آن . ياسمين ضماداً ، جهت آن مؤثر .