محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )

488

تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )

التذاذ جماع دارصينى طلاءً . قرنفل طلاءً . كبابه طلاءً به غايت . مثنان برگش ، حمولًا . مرارهء مرغ سياه طلاءً ، جهت لذّت عظيم زنان و محبّت مفرط ايشان . غاليه ( 2 ) جهت هيجان شهوت طرفين و لذّت جانبين به حدّيست كه عقل بر نتابد . ادويهء ملذّذه ( 14 ) متعدده . تدارك مضرّت جماع لبن الضأن جهت آن مؤثر . مالى قراطن رافع ضعف آن . معجون مبهّى ( 114 ) رافع ضرر آن . معجون مبهّى ( 116 ) جهت رفع اذيّت ، عجيب و نيز خفقان و ضعف آن . توالد و تناسل چوب چينى قوى الاثر . معجون مبهّى ( 113 ) نافع . معجون مبهّى ( 114 ) دواء التناسل و موافق اكثر امزجه . معجون ( 121 ) مجرّب و بدل جزو حرامش در ترياق كبير مذكور است . امراض رحم اظفار الطيب جهت جميع امراض باردهء آن . اكليل الملك . ايرسا . تنزوى ختايى فرزجاً ، جهت آنچه كه از رطوبت باشد نافع . ثافسيا جهت اكثر امراض باردهء آن . جاوشير حمولًا ، جهت باردهء آن . سادج جهت جميع آن . سداب . سوسن روغنش ، شرباً و ضماداً . شبت جلوساً . شربين شاخه‌اش ، نطولًا . صنوبر پوست درختش ، جلوساً . عسل حمولًا ، جهت علل آن . قرنفل جهت باردهء آن . مرمازا رافع باردهء آن . مصطكى روغنش ، شرباً و ضماداً . مقل ضماداً . نانخواه جهت جميع آن نافع . نرجس روغنش ، رافع دردهاى آن . دواء الكركم ( 13 ) جهت جميع دردهاى آن كه از مواد غليظه باشد . معجون ثوم ( 117 ) جهت جميع امرض آن ، سواى اختناق الرّحم . دهن المبارك ( 7 ) فرزجاً ، جهت جميع آن نافع . غاليه ( 1 ) . غاليه ( 2 ) جهت جميع باردهء آن نافع .