قرنفل اضافه نمايند و قرصها ساخته ، استعمال نمايند . مجربين اطبا اجماع نموده‌اند كه چون مرطوبِ قوى بنيه يك مثقال از زاج سبز بلخى بنوشد ، موى سفيد ساقط گرديده ، سياه مىرويد و چون زاج مزبور سمّ است و مضرّ شش ، ترطيب شش لازم است . [ 823 ] خضاب ديگر : منقول از ايلاقى و جامع الادوية و كتب معتبره و در تقويت و تسويد موى بىعديل است : آمله ، پنجاه درهم ؛ آب مورد تازه ، صد و پنجاه مثقال ؛ آب صاف ، سيصد و پنجاه مثقال ، آب را با ادويه بجوشانند تا به نصف رسد ، پس صاف نموده ، با پنجاه مثقال خطمى و پنجاه مثقال وسمه و مثل او سناء و بيست عدد مازوىِ بريان كرده كه به روغن زيتون آلوده كرده باشند و پنجاه مثقال صمغ عربى و دو مثقال زاج جوشانده تا منعقد گردد و به مشك و قرنفل معطر ساخته و استعمال نمايند . از اهل تجربه مكرر يافته‌اند و تصريح كرده‌اند و از متقدمين نيز منقول است كه چون هر روز به روغن زيتون صحرائى تدهين نمايند ، موى سفيد نمىگردد . و به دستور ، هر روز يك عدد هليلهء سياه تناول نمايند و هميشه هليلهء سياه در دهان نگاه دارند ، باعث دوام سواد مو است . و آنچه سفيد شده باشد ، بعد از مداومت يك سال شروع به سياه شدن مىكند و اين از مجربات است . [ 824 ] دوايى كه موى سفيد را قلع نموده ، در حال بر آن موضع ضماد كنند ، سياه روياند : و از مجربات است : زهرهء خطاف و خون او و نوشادر طلا كرده و قدر حبّه از زهرهء او سعوط كنند . [ 825 ] دوايى ديگر : كه صاحب « جامع » و « امين الدوله » مجرب دانسته‌اند و مبالغه در تأثير او نموده و از عجائب الاسرار شمرده است : زهرهء گربهء سياه و زهرهء غراب و زهرهء بز سياه و زهرهء مرغ سياه بالسوية با روغن كنجد مخلوط نموده و بر سر و لحيه بمالند و تأثيرش سياه كردن موى سفيد است كه ابداً سفيد نشود . [ 826 ] دوايى ديگر : بر موضع موى مقلوع بمالند ، سفيد بر نيايد : علق را با سركه در شيشه كرده ، چهل روز در سرگين اسب دفن نمايند و استعمال نمايند . و ايضا حجر البقر را با شراب بر موضع موىِ مقلوع برص و داء الثعلب بمالند ، به جاى موى سفيد سياه بر مىآيد و مجرب است . [ 827 ] دوايى ديگر : منقول از او كه زمان طويل سياهى او مىماند : روغن نارجيل كهنه ،