قاسم بن يوسف ابو نصرى هروى
251
ارشاد الزراعه ( فارسى )
آنست كه اول ديگ جوين را گرم شوى نموده اگر سياهى داشته باشد پاك سازند و بعد از آن روغن دنبه چرب كرده ليتى آرد بر بالاى روغن ريزند و اندك آتش كنند كه بتمامى سياهى وى بيرون رفته پاك شود و در چهار نوبت كه گلاب گيرند ديگ را شسته پاك سازند كه سياهى نداشته باشد و گلاب بدرنگ نشود و بايد كه ديگها بتمامى برابر باشد كه گل بيك دستور ريزند و بيك دستور آتش كرده گلاب بردارند و بايد كه آتش تيز نكنند كه عوض گلاب آب بآفتابه مىآيد و ضايع مىشود و هر ديگ كه هشت من آب بگيرد دو من و نيم آب ريخته يك من و نيم گل بر بالاى وى ريزند و طبق سفال ميان سوراخ لب ميان تووال بر سر ديگ نهند كه حرارت ديگ بيرون نرود و توتهء نى كه اصلش يك ذرع و نولهء وى كج است دانگ و نيم ذرع بوده باشد ميان توته و نوله را اندك كرباس پيچيده خمير گيرند و باز كرباس بالاى خمير كه دانگ و نيم ذرع بوده باشد پيچيده بريسمان پنبه مضبوط نمايند و نوله و توته را بر سوراخ طبق گذاشته خمير گيرند و پايانش را در اندرون مشربهء مس يكمن كه مشربه در تغار آب بوده باشد گذاشته دو ذرع كرباس بر دهان مشربه به پايان توته پيچيده زوايد را بر بالاى مذكور پيچيده گذارند و بعد از آن خشت پارچه بر فرق آنكه بر دهان مشربه و بر بالاى توته است گذارند و ملاحظه نمايند كه باد در اندرون مشربه درنيايد كه خنكى بديگ رفته گلاب خوب بيرون نمىآيد و چون آب تغار گرم شود گلاب را بردارند بعد از آن گل در ديگ كرده آب تازه در تغار ريزند و به دستورى كه مذكور شد باز دهان مشربه را مضبوط سازند كه باد در اندرون مشربه درنيايد و آهسته آتش كنند و در هر ديگ كه يك من و نيم گل و دو من نيم آب ريزند چهار من هيمه سوخته مىشود و تخمينا از يك من و نيم گل نيم من گلاب حاصل مىشود . نوع سيم - عراقى است كه آبفت سفيد را بر سر طشت گرفته وى را مضبوط سازند و گل را اوراق ساخته بر بالاى آبفت ريخته پشت طبق مس قلعى كرده را كه بر سر طشت راست باشد گذارند و حرارت گل بيرون نرود و انكشت در ميان طبق ريخته