محمد بن عبد الله بن عبيد الله بن محمود
179
تحفه خانى ( فارسى )
و چهار را محل فصد را پيش مابض است كه محل اتصال ساعد است با عضد از جانب ايسر الاسيلم و ابطى كه محل فصد ايشان از همان محل ظهور ايشانست و عروق مفصود از پا چهار است يكى عرق النّساست و فصد او عظيم المنفعت از علت عرق النسا و نقرس و دوالى و داء الفيل دوم صافن است و منفعت استفراغ خون از اعضاى كه در تحت كبد است و امالهء خون از اعضاى عاليه بسافله است و مفيد ادرار خون حيض محتبس است و مفتح افواه بواسير و جريان خون محتبس است و سيم از عرق مابض ركبه است كه او مسمى باسم مابص و چون او را مابض مىكشايند به اين اسم مىخوانند در منفعت جارى مجراى صافن است و اقوى از وى در ادرار طمث و وجع مقعد و بواسير و چهارم عرق بس پاشنه و او در منفعت جارى بر مجراى صافن است و ببايد دانست كه فصد عروق يا مانع از امراضيست كه مواد مايل بجانب سر و دماغ باشد و نافع است از مرض سوداوى و ضعف قوت درو اشد است از ضعف فصد دست و اما عروق مفصوده از سر و حوالى او بسيار است از جملهء آن فصد عرق جبهه است و او نافع از ثقل سر و دماغ است خصوصا در موخر سر و نافع از شقيقه است و ريشها كه بر سر مىشود و سيم فصد هر دو عرق صدغين است و او نيز نافع از شقيقه و صداع و رمد مزمن و دمعه و غشاوه و جرب اجفانست و بثور كه در اجفان مىشود از عشا كه مراد شبكوريست نيز نافع است و چهارم سه رگ كه در پس گوش است و فصد او نافع از ابتداى نزول آب در چشم است و مانعست سر را از قبول بخارات رديه كه از معده متصاعد بدماغ مىشود و از ريشهاى گوش و پس سر نيز نافع است و پنجم دو رگيست در پس گوش كه مىگويند كه فصد او ابطال نسل مىكند و جالينوس