قسر : به ستم بر كارى داشتن ، به قهر . ( لغت نامهء دهخدا ) قلع : از بيخ بركندن . ( لغت نامهء دهخدا ) قوام آوردن : جوشانيدن كه تا به حد عسل و بيشتر و كمتر زفت شود . ( ذخيرهء خوارزمشاهى ، ج 3 ، ص 194 ) كبار : جمع كبير ، بزرگان . ( آنندراج ) كثافت : ضخامت و جرم . ( لغت نامهء دهخدا ) كثيف : ضخيم ، كدر . ( لغت نامهء دهخدا ) كسافت : تيرگى . ( لغت نامهء دهخدا ) كلال : مانده شدن ، ضعف و ناتوانى . ( لغت نامهء دهخدا ) كمون : پوشيدگى و پنهانى . ( لغت نامهء دهخدا ) كنّاش : مجموعه يادداشت‌هاى طبى . ( لغت نامهء دهخدا ) كنانيش : جمع كنّاش رجوع شود به كنّاش گزند : آسيب ، آفت و رنج . ( برهان قاطع ) گسيلان : سست و كاهل . ( لغت نامهء دهخدا ) گلّه‌بان : چوپان . ( برهان قاطع ) گنده : درشت ، بزرگ . ( لغت نامهء دهخدا ) لبث : مكث ، درنگ كردن . ( منتهى الارب ) لبن : شير . ( منتهى الارب ) لدغ : احتراق ، سوختن . ( آنندراج ) لذّاع : گزنده . ( آنندراج ) لزوجت : چسبندگى ، ليزى ، كش‌دارى ، نوچى . ( منتهى الارب ) لون : رنگ . ( منتهى الارب ) مائيّت : آبگونگى . ( منتهى الارب ) ما بقى : آنچه باقى مانده و اضافه آمده است . ( لغت نامهء دهخدا ) ماترنگ : مارمولك ( سام ابرص ) وقتى كه كسى را گاز مىگيرد دندان‌هاى ريز سياه رنگش در جاى نيش باقى مىماند و تا اين ريزه دندان‌ها بيرون نيايند جاى گزيده درد مىكند و مىخارد . ( قانون ، ج 5 ، ص 104 ) ما دون : ماسوا ، فروتر ، پايين‌تر ، زيردست . ( لغت نامهء دهخدا )