استبعاد : دورى كردن . ( آنندراج ) استحاله : حركت جوهر در كيفيّت خود و تغيير آن با باقى ماندن ذرّات جوهر است ؛ مانند آنكه آب گرم شود و موى سپيد گردد . زيرا جوهر آب و موى باقى مانده و سردى آب و سياهى موى ديگرگون شده است . ( تعليقات مفتاح الطّب ، ص 65 ) استداره : گردينگى ، مدوّر بودن . ( آنندراج ) استرخا : سستى . ( آنندراج ) استعانت : يارى گرفتن . ( آنندراج ) استقرا : شناختن شىء كل به جميع اشخاص آن . ( لغت نامهء دهخدا ) اسعاد : زياد برآمدن و بالا رفتن . ( منتهى الارب ) اسفار : جمع سفر ، مسافرت‌ها . ( آنندراج ) اسكار : مست گردانيدن . ( منتهى الارب ) اسلم : صفت تفضيلى از سلامت ، سالم‌تر ، درست‌تر ، سليم‌تر . ( لغت نامهء دهخدا ) اشتعال : افروخته شدن آتش . ( آنندراج ) اشد : صفت تفضيلى از شديد ، شديدتر . ( آنندراج ) اشربه : جمع شراب ، هرچه از مايعات نوشيده شود . ( آنندراج ) اصحّا : جمع صحيح ، مردمان صحيح و تندرست . ( منتهى الارب ) اصعب : صفت تفضيلى از صعب ، سخت‌تر ، دشوارتر ، ( منتهى الارب ) اصلح : صفت تفضيلى از صالح ، صالح‌تر ، احسن و شايسته‌تر . ( آنندراج ) اصناف : جمع صنف ، گونه ، گروه . ( آنندراج ) اضرار : ضرر رساندن . ( لغت نامهء دهخدا ) اضراس : جمع ضرس ، به معنى دندان . ( منتهى الارب ) نام ديگر دندان‌هاى آسيا به معنى طواحن . ( ذخيرهء خوارزمشاهى ، ج 2 ، ص 141 ) اضعاف : ضعيف كردن . ( آنندراج ) اطبّا : جمع طبيب ، پزشكان . ( آنندراج ) اطليه : طلا كردن ، رجوع شود به طلاء . ( لغت نامهء دهخدا ) اعانت كردن : يارى دادن ، مظاهرت كردن و پشتيبانى كردن . ( منتهى الارب ) اعمال : كار فرمودن و در كار آوردن ، كار بستن . ( منتهى الارب )