اعيا : درماندن و مانده شدن . ( منتهى الارب ) دشوار شدن كار بر كسى و درمانده كردن كسى را در كار . ( آنندراج ) اغلظ : درشت‌تر ، سطبرتر ، صفت تفضيلى از غلظت ، غليظتر . ( آنندراج ) افاقه حاصل شدن : به هوش آمدن . ( لغت نامه دهخدا ) افراط : زياده‌روى . ( آنندراج ) افساد : فاسد كردن ، از بين رفتن . ( آنندراج ) افواه : دهان‌ها . ( منتهى الارب ) افيد : صفت تفضيلى از فايده ، مفيدتر . ( آنندراج ) اقراص : جمع قرص ، حب‌ها . ( آنندراج ) اقرب : صفت تفضيلى از قريب ، نزديك‌تر . ( آنندراج ) اقوى : صفت تفضيلى از قوى ، قوىتر . ( آنندراج ) اكابر : جمع اكبر ، بزرگان . ( آنندراج ) اكتحال : سرمه كشيدن به چشم . ( منتهى الارب ) اكثف : صفت تفضيلى از كثف ، تيره‌تر ، ستبرتر ، كثيف‌تر . ( لغت نامهء دهخدا ) اكحال : جمع كحل ، سرمه . ( لغت نامهء دهخدا ) اكل : خوردن ، تناول كردن . ( منتهى الارب ) اكليل : تاج . ( منتهى الارب ) چتر گونه‌اى كه در برخى از گياهان بر سر گياه پيدا شود حامل بزر يا ثمر آن و آن را به فارسى تاج گويند . ( لغت نامهء دهخدا ) امتزاج : آميخته شدن . ( منتهى الارب ) امتناع : باز ايستادن ، سرباز زدن . ( منتهى الارب ) امرود : گلابى . ( آنندراج ) امزجه : جمع مزاج ، خلطها . ( آنندراج ) املس : هموار ، نرم . ( لغت نامهء دهخدا ) انتعاش : برانگيختن و تحريك كردن قوى انتفاع : بهره و نفع بردن . ( آنندراج ) انتهاز : فرصت شمردن . ( منتهى الارب ) انجذاب : كشش‌پذيرى و كشيده شدن . ( منتهى الارب ) و باشد كه مادهء آماس را مددى به دو پيوندد كه اين پيوستن مدد را انجذاب گويند . ( ذخيرهء خوارزمشاهى ، ج 2 ، ص 39 )