عماد الدين محمود بن مسعود شيرازى

167

رساله افيونيه ( فارسى )

مجملا طبيخ او در تسكين اوجاع و افادهء نشاط دخل « 1 » دارد و بيدارى مىآرد و زهّاد جهت قيام ليل به آن راغب‌اند « 2 » و تسكين ثوران و غليان دم مىكند « 3 » و حدّت صفرا و لذع آن مىنشاند و احتراق سودا و غلظ آن كم مىكند لهذا « 4 » در حمّيات دمويّه و صفراويّه خاصّه حصبه و جدرى مفيد است و صبغ بول كم كند بىآنكه حبس سودا يا تنضيج « 5 » رطوبات كند پس اگر در ميان « 6 » يرقان دهند دور نخواهد بود و طبع را نرم مىدارد و ادرار بول مىكند « 7 » و مشهور است كه بواسير را نافع است و در اكثر انواع صداع نفع دارد ( و در رمد مفيد است ) « 8 » و اصحاب ماليخوليا را بسيار مفيد « 9 » است خاصّه وقتى كه سبب آن احتراق باشد و آنچه به سبب غليظى « 10 » اخلاط باشد و انجماد ؛ چون « 11 » تصفيه و ترقيق مىكند در او نيز نفعى دارد ، و ربع را نفع تمام دارد و پندارم كه مجذوم را نيز نفع مىدهد « 12 » جهت همين تصفيه و ترقيق « 13 » ، و چون بر گرسنگى و تشنگى شارب را صابر « 14 » مىسازد در سفرها كه هوا گرم و آب كم باشد بسيار مفيد است « 15 » و مدد عظيم و دفع گرسنگى و تشنگى مىكند بىآنكه مؤدّى به انحراف طبيعت شود « 16 » .

--> ( 1 ) . ل و آ : دخلى ( 2 ) . ل و آ : راغب مىباشند ( 3 ) . ل و آ : و عثيان دام مىكنند ( 4 ) . ل و آ : - و حدّت صفرا و لذع آن مىنشاند و احتراق سودا و غلظ آن كم مىكند لهذا ( 5 ) . ل و آ : صفرا تا تفجج ( 6 ) . ل و آ : - ميان ( 7 ) . ل و آ : و بول را مىراند ( 8 ) . ل و آ ( 9 ) . ل و آ : به غايت سازگار ( 10 ) . ل و آ : غلظ ( 11 ) . ل و آ : جون ( 12 ) . ل و آ : مجذوم را نافع خواهد بود ( 13 ) . ل و آ : به همين سبب ( 14 ) . ل و آ : + و قادر ( 15 ) . ل و آ : آب كم ، غذا اندك ( 16 ) . ل و آ : مؤدى به ضعف و انحرافى شود