عماد الدين محمود بن مسعود شيرازى

129

رساله افيونيه ( فارسى )

فصل نهم در منافع آن تركيب كه ابو البركات ، مرموز آورده رمز كننده اين نسخه چنين آورده كه منافع اين ترياق بعضى در وقت و ساعت ظاهر مىشود و اين « 1 » بسيار است و نيز بيشتر نفع آن در روز پيدا مىشود و در ماه و سال كمتر است و اظهر آثار او در دردهاى مبرح است به واسطهء آنكه دل را قوّت تمام مىدهد و رفع اذيّت آن دردها مىكند مانند دردهاى معده كه از بادهاى گرم و سرد ، از مرارى « 2 » و سوداوى و مراقى و قولنج ، و درد جگر كه از باد و دم و ورم ، قبل از آنكه جمع شود و چرك كند و آنچه چرك كرده ، زياده نشود و آنچه زيادت نشود « 3 » متحلّل شود و درد گرده و ورم « 4 » آن ، كه از باد باشد و درد سپرز ريحى و ورمى و درد سينه ، كه نخس كند و چرك نكند و آنچه چرك كند ناصور نشود و آنچه ناصور شود وجع « 5 » را فايده كند و درد را ساكن گرداند « 6 » و گوشت بروياند و گاه باشد كه موادّ آن را رقيق گرداند و از آن سبب ، اذيّت كم شود و صداع مبرح كه از باد غليظ باشد و درد چشمى كه از باد و اخلاط باشد و درد گوش و صماخ و درد دندان را ساكن كند و توحش سودايى را سود دارد و « 7 » خفقان را و هذيان را و وسواس و ماليخوليا و قطرب و استسقا و بيدارى مفرط ، همه را به اصلاح آورد و صحّت حاصل شود باذن اللّه تعالى و تقدّس ، و مع هذا مبرود و محرور و رطب و يابس را فايده كند به واسطهء تقويت قلب و روح ، و تقويت اين دو در حال مرض ، به آن احتياج كلّى است اگر چه در زمان صحّت چندان احتياجى نيست امّا در زمان سقم و همچنين در زمان صبى و حداثت « 8 » و شيخوخت و كهولت حاجت به آن هست . اگر در حمّيات حادّه بدهند به واسطهء آنكه با ضعف دل مقارن است فايدهء تمام مىرساند خاصّه كه از صداع و درد بىطاقت شده باشد و در فالج و صرع نه از بهر آنكه شفا حاصل

--> ( 1 ) . آ : چنين ( 2 ) . آ : مرار ( 3 ) . آ : مىشود ( 4 ) . آ : دردهاى گرده و اورام ( 5 ) . آ : مجموع ( 6 ) . آ : + چرك را پاك سازد ( 7 ) . آ : + ضعف دل و ( 8 ) . آ : + سن