شود ، بلكه از آن جهت « 1 » كه نفع تمام مىرساند جهت تقويت قلب و نمو روح حيوانى و انتعاش قوّت و حرارت غريزى . و امّا اوجاع نقرس و مفاصل به تجربه معلوم شده كه نفع عجيب دارد . و از خواصّ او آن است كه هركس كه « 2 » از سرعت انزال از مفعول ، در انفعال باشد « 3 » به استعمال اين دوا از شرمندگى بيرون مىآيد . و شارب خمر تاب « 4 » عليه از مضرّتى كه از ارتكاب شراب بهم مىرسد به واسطهء استعمال اين دوا ايمن و فارغ است . و از امام فخر رازى در سرّ مكتوم آورده كه چون قمر در شرف باشد يا در منزل خود باشد يا متّصل به يكى از سعدين باشد از تثليث يا از تسديس يا مقارنه بگيرد : 1 . افيون مصرى ( بيست درم ) 2 . فلفل سفيد ( بيست درم ) 3 . بزر البنج ( ده درم ) 4 . زعفران ( ده درم ) 5 . فرفيون ( يك درم و نيم ) 6 . عاقرقرحا ( يك درم ) بكوبند و ببيزند و به عسل بسرشند بعد از نزع رغوه از عسل در ظرف چينى يا آبگينگى يا هفت جوش ، كنند و گذارند تا شش ماه ، بعد استعمال كنند شربتى از آن به قراين امزجه ، طبيب به حدس صناعى دريابد و اين نسخه قريب است به نسخهء سابقه و امام در سرّ مكتوم به واسطهء نفاست آورده . « 5 »

--> ( 1 ) . آ : نفعى تمام مىرساند به واسطه ( 2 ) . آ : - كه ( 3 ) . آ : است ( 4 ) . آ : + اللّه ( 5 ) . ل و آ : بكوبند و ببيزند و به عسل بسرشند بعد از نزع رغوت و بعد از شش ماه استعمال كنند شربتى از آن به حسب قراين احوال اين نسخه غريب است نسخه سابقه و در سر مكتوم به واسطهء نفاست آورده