عماد الدين محمود بن مسعود شيرازى
117
رساله افيونيه ( فارسى )
فصل چهارم در بيان مجمل منافع برشعثا فصل سابق مفصّل « 1 » منافع بود اين فصل مشتمل است بر مجمل منافع « 2 » ، و اجلّ منافع او دفع « 3 » سموم است جميعا مشروبه و ملذوعه ، و منفعت او جهت « 4 » سدر و دوار و ظلمت بصر و طنين اذن و زكام و نزله و تقويت عصب و محكم ساختن گوشت بيخ دندانها « 5 » ، و بوى بد از دهان رفع كند و فالج و لقوه و رعشه و سيلان لعاب از دهان آمدن « 6 » رفع كند و حواس را ذكىّ « 7 » و روشن سازد و ذكر را قوى سازد و قوّت حافظه بيفزايد و كسى را كه در زبان كندى بود زايل گرداند « 8 » و بلغم را بگدازاند « 9 » و خوانيق را فايده كند و خون را صافى سازد و آواز را بگشايد و از براى سبات « 10 » و سهر سباتى و قولنج و مغص ، و برودت معده را مفيد است ، و سدّهء جگر بگشايد و جگر را اعانت كند و « 11 » نضج دم و فايدهء ربو بدهد « 12 » و انواع استسقاء و ترهّل بدن را و كثرت عرق و كمى آن و خشكى بدن به حيثيّتى كه اصلا عرق نيايد زايل كند ، و بر جماع قادر سازد و حرارت غريزى را برافروزد « 13 » و تمطى و تثاؤب « 14 » را دفع كند .
--> ( 1 ) . ل و آ : كه فصل سابق تفصيل يافت بيان ( 2 ) . ل و آ : بر بيان مجملى از منافع او ( 3 ) . ل و آ : نفع براى ( 4 ) . ل : و نافع است نيز ( 5 ) . ل و آ : دندان ( 6 ) . ل : - از دهان آمدن ( 7 ) . الف : زكى ؛ ل و آ : ذكى ( 8 ) . ل و آ : آن ثقل را از زبان او بر طرف كند ( 9 ) . ل و آ : بگدازد ( 10 ) . ل و آ : سبات سهرى ( 11 ) . ل : بر ( 12 ) . ل : فايده دهد ربوه ( 13 ) . ل : برانگيزد ( 14 ) . ل و آ : تثاوب در وقت خمار و غير آن