خاصيت سى و چهارم : از براى لرزيدن بدن ، سه روز هر روز « 3 » با يك حبّه جندبيدستر در نبيذ كهنه حل كنند « 4 » و با آن سعوط كنند رعشه سرد « 5 » را مفيد بود . خاصيت سى و پنجم : از براى فالج و استرخاى هر عضو « 6 » يك حبّه از آن « 7 » با مثل آن مرّ صافى حل كنند و با آب عوسج بر او « 8 » بمالند . خاصيت سى و ششم : در نبيذ كهنه حل كنند و به قيله يا ادره يعنى خصيه كه در او آب يا باد رفته باشد بدان طلا كنند شفا يابند « 9 » . خاصيت سى و هفتم : جهت بواسير ، قدرى از آن با « 10 » شراب حل كنند و بر بواسير طلا كنند نافع خواهد بود و در بعضى نسخ به جاى بواسير ، نواصير است « 11 » . خاصيت سى و هشتم : جهت حبل ، حبّه از آن با حبّهء مشك در « 12 » گلاب حل كنند و زن به خود برگيرد آبستن شود « 13 » . خاصيت سى و نهم : يك قيراط از آن با آب سداب حل كند و در بينى صاحب صرع دمد « 14 » . خاصيت چهلم : از منتسخ افتاده بوده و ظاهر است كه امثال خواصّ مذكوره زياده از آن است كه منحصر توان ساخت .

--> . ل و آ : خوده . ل و آ : در زبد يا قدرى كافور چند روز متوالى سعوط كنند ( 3 ) . ل و آ : از براى لرزيدن هر روز حبّه‌اى از آن ( 4 ) . ل و آ : - حل كنند ( 5 ) . ل و آ : سر ( 6 ) . ل و آ : + كه باشد ( 7 ) . ل و آ : حاصل كنند ( 8 ) . ل و آ : عوسج‌تر ( 9 ) . ل و آ : يك حبّه از آن در نبيذ كهنه حل كنند و قيله يعنى خصيه كه در او آب يا باد رفته باشد بدان طلا كنند آن را حل كند و الم زايل شود ( 10 ) . ل و آ : در ( 11 ) . ل و آ : طلا كنند آن را ازاله كند شفا يابد و نسخه‌اى كه به خط ابن هبل است به جاى بواسير نواصير آورده ( 12 ) . ل و آ : + شراب و ( 13 ) . ل و آ : و به خود برگيرد زن آبستن شود ( 14 ) . ل و آ : قيراطى از آن را به آب سداب حل كنند و در بينى صاحب صرع دمند .