كه معده بيمار و بدنش سرد مىگرديد و محتاج داروهاى گرم و غذاهاى تند و گرم مىشد و بيمار هميشه عليل بود . يا از داروهاى سرد يا داروهاى گرم بدن بيماران او از اين روش و طرز معالجه ضعيف مىشد . مراجعه مردم به اطباء از اين جهت است كه در ايام صحت خود سلامتى آنها را حفظ نمايند و در حال بيمارى طبائع آنها را خدمت كنند . يوحنا از درجه دردها و ميزان معالجه و مقدار دارو جاهل است . درصورتىكه طبيب بايد در اين دو باب عالم و مطلع باشد و هركس كه رعايت اين دو نكته را نكند ، طبيب نيست . يوسف گفت : ابراهيم بن بنان برادر سلمويه به علت زيادخورى شفتالو ( خوخ - فليق ) مبتلى به هيضه شد و نزديك بود هلاك شود . برادرش سلمويه شهر ياران « 1 » باسقمونياى بسيار به او خورانيد . ابراهيم مبتلى باسهالى شد كه بيش از اندازه‌اى بود كه قاعدة از خوردن شهرياران ( سهرباران ؟ ) پيش مىآيد ، ولى اسهالش با قطع اثر شهرياران بر طرف گرديد و هيضه‌اش از بين رفت . به او گفتم : خيال مىكنم ، در معالجه روش يزيد بور را در درمان ثمامه العيسى به كار بردى . گفت من از نظر پيروى از يزيد بور اين كار را نكردم ، بلكه بفكرم رسيد چنين كنم . او و من هر دو چنين فكرى بر خاطرمان گذشته است . يوسف گفت : روزى نزد سلمويه بودم كه در آنجا مسئله فتنهء بغداد در ايام محمد امين مورد بحث و گفتگو شد . سلمويه گفت : خداوند در آن روزگار توسط بشر و بشير فرزندان سميدع بر ما تفضل فرمود ، زيرا در هر پيش‌آمدى با آن دو برادر بوديم . سپس به من گفت : ميل دارى بنزد بشير به روى و از او عيادت كنى ؟ من پريروز از حيات او مأيوس شده ولى امروز حالتش بهتر شد . با پيشنهاد او موافقت كرده و با هم سوار شديم . و چون بدر خانهء بشير رسيديم ، بولس بن حنون طبيب از منزلش

--> ( 1 ) - شهرياران ( شهرياراتى ؟ ) شربتى هضمى كه مواد مركب كنندهء آن عبارت بودند از : شاهتره هندى و زنجبيل و فلفل و قرنفل و سنبل الطيب و دارچين و انيسون بود .