صهاربخت اطلاعات موجود در كتاب‌ها دربارهء اين مؤلف بسيار اندك است . ابن ابى اصيبعه او را عيسى بن صهاربخت مىنامد و مىگويد كه او از جندىشاپور است و اثرى به نام كتاب القوى الادويات المفردة دارد . « 460 » ديگران خبر مىدهند كه او بيشتر در بغداد مىزيسته و كار مىكرده است ، به‌عنوان پزشك و داروگر شهرت داشته و از شاگردان حنين بن اسحق ( در 873 درگذشت ) بوده است . « 461 » ابن سينا نيز در زمان خود از كتاب صهاربخت استفاده مىكرده است . « 462 » در صيدنه حدود هشتاد بار به نام اين مؤلف اشاره شده است . در شمارهء 58 نامش به صورت ابو نصر بن ابى زيد صهاربخت آمده اما از آثارش به اين صورت‌ها نام برده شده است : اقراباذين « 463 » . در ديگر منابع هيچ‌گونه اطلاعى دربارهء تعلق چنين اثرى به صهاربخت وجود ندارد . كتاب صهاربخت . احتمال مىرود كه منظور كتاب القوى الادويات المفردة مورد اشاره ابن ابى اصيبعه باشد . تعليق صهاربخت ( تفسير صهاربخت ) . منابع اشاره مىكنند كه حنين بن اسحق « كناش » جرجيس بن جبريل بن بختيشوع ( در 151 / 768 درگذشت ) را از سريانى به عربى ترجمه كرده و شاگردش به نام ابو يزيد صهاربخت تفسيرى بر اين ترجمه نوشته است . « 464 » ظاهرا ، در اينجا سخن بر سر همين تفسير است كه در صيدنه به آن اشاره شده است . ( 460 ) . ابن ابى اصيبعه ، I ، 203 . ( 461 ) . صفا ، 82 . ( 462 ) . ابن سينا ، V ، 29 . ( 463 ) . دربارهء پيدايش واژهء « اقرابادين » نك . همين‌جا ، شمارهء 42 ، يادداشت 2 . ( 464 ) . Brockelmann , GAL , I , 414 .