بگوئيم المنصور اسم يا لقب او بوده است نه المؤيّد يا المسدّد . وانگهى لقب رسمى منصور بن نوح مذكور بتصريح عموم مورّخين الامير السّديد بوده است نه الامير - المسدّد . ولى مع‌ذلك كلّه حدس فلوگل و ساير مستشرقين در اينكه مراد منصور بن نوح باشد به كلى محال و غير ممكن نيست بخصوص كه كلمهء المسدّد با لقب رسمى منصور بن نوح السّديد هر دو از يك مادّه‌اند ، اين مسئله كه مورث شكّ است . مسئلهء ديگر كه انسان را در صحّت مقولات مستشرقين . . . در موضوع عصر مؤلّف به شك مىاندازد اينجاست كه در پشت صفحهء اول نسخهء اين عبارت به همان خطّ كاتب اصلى مسطور است : « كتاب الابنيه عن حقايق الادويه تأليف ابو منصور موفق بن على الهروى حرّسه اللّه » كه جملهء دعائيّهء حرّسه اللّه تقريبا صريح است كه مؤلّف كتاب در حين استنساخ اين نسخه بتوسط اسدى يعنى در سنهء 447 در حيات بوده است و درين صورت چگونه معاصر منصور بن نوح سامانى مىتواند باشد ولى احتمال ضعيفى نيز مىرود كه اسدى تمام عبارت مذكور را عينا از روى نسخهء اصلى كه در حيات خود مؤلّف نوشته شده بوده استنساخ كرده است پس در اين صورت جملهء « حرّسه اللّه » راجع به عصر اسدى نخواهد بود بلكه متعلّق به اصل نسخهء منقول عنها خواهد بود . 2 - از مقالهء آقاى مجتبى مينوى « 1 » « . . . اين نسخه بالفعل قديم‌ترين نسخهء خطّى تاريخ‌دار فارسى است كه بدست ما رسيده است . تاريخ آن سنهء 447 هجرى قمرى است و كاتب آن اسدى طوسى شاعر ( ابو نصر علىّ بن احمد ) بوده است . نسخهء اصلى در كتابخانهء وين به نشان

--> ( 1 ) - تحت عنوان « الابنيه در مفردات طبى » در مقدمهء چاپ عكسى قسمتى از نسخهء الابنيه در سلسلهء انتشارات بنياد فرهنگ ايران ( تهران ، 1345 ) .