در اختيار اينجانب بوده است در تعداد نقطه‌ها و سر كاف و امثال اينها در نسخه وضوح كامل وجود نداشته و ازاين‌رو خواه و ناخواه مواردى پيش آمده است كه كلمات به صورتى كه از نظر مرحوم بهمنيار گذشته است چاپ نشده و همين كلمات است كه به صورت غلطنامه در آخر كتاب تذكر داده شده است . يكى دو مورد نيز لازم به نظر مىآيد كه توضيح مختصرى دربارهء حواشى كتاب داده شود از جمله در مورد كلمهء جرمگان است ( ص 190 ) كه مرحوم بهمنيار توضيح داده‌اند ولى بايد عرض شود كه اين محلّ از نقاط فارس است و بنا بمندرجات فارسنامهء ناصرى ( ص 280 ) اصلا نام محلّى است در دوازده فرسخى شمال شكفت از بلوك كوه مرّه شكفت . ديگر عين الشمس است ( ص 141 ) كه بنابه توضيح مرحوم بهمنيار محلّى از مصر است . توضيح دقيق‌تر آنكه بنا بگفتهء مرحوم صادق نشأت كه سالها در قاهره بوده است ، عين الشمس قسمتى از قاهره است و دانشگاه آن نيز امروز شهرتى دارد . كلمهء قمارى را هم كه مرحوم بهمنيار در توضيح آن نوشته است « . . . موضعى در هند و گفته‌اند اصلش قامرون معرّب كامرون است » بايد گفت كه به اغلب احتمالات دماغهء كومرن Comorin در جنوب شبه‌قارّهء هند است . اختلاف در اعراب كلمات از مرحوم بهمنيار است و اين بنده در نوشته‌هاى آن مرحوم به هيچ وجه تصرّفى نكرده‌ام هرچند كه كلمه‌اى ظاهرا هم خالى از اشكال به نظر نيايد چنان كه كلمات كازران ( ص 62 ) بنك ( 65 ) جندىسابور ( 145 ) فنقلاد ( 150 ) عفومت ( 191 ) دانك ( 212 ) مشكرامشيع ( 319 ) عينا يا از نظر مرحوم بهمنيار گذشته يا بخطّ آن مرحوم نوشته شده است . در پايان تذكر اين دو نكته نيز لازم است كه كلمهء قثّاء كه در ص 177 بر سبيل احتياط قشاء هم ذكر شده ، صحيح آن همان قثّاء است به قاف و ثاء مثلّثه مشدّده و الف و همزه در آخر . كلمهء قسوة الكلاب ( ص 207 ) هم به اغلب احتمالات غلط است و صحيح آن به همان صورتى است كه مرحوم بهمنيار نوشته است .