داروى زهرناك چون اصطمخيقون و غاريقون به كار بريم ، فرمود : باكى ندارد ، گفتم : بسا بيمار بميرد ، فرمود : گرچه بميرد ، گفتم : روى آن شراب بنوشانيم ، فرمود : شفا در حرام نيست . و از همان از عبد الحميد بن عمر بن حرّ كه چون امام ششم - عليه السّلام - از عراق برگشت نزد او رفتم و به من فرمود : نزد اسماعيل بن جعفر برو كه بيمار است و ببين چه دردى دارد ، گويد نزد او رفتم و از درد او پرسيدم و نسخه دارويى به او دادم كه در آن شراب بود ، به من فرمود : اى پسر حرّ شراب حرام است و ما خاندانى هستيم كه از حرام شفا نجوييم ، در كافى ( ج 6 ص 414 ) مانندش آمده . در طب : بسندش از حلبى كه پرسيدم امام ششم را از دارويى كه با شراب خمير شود ، و نشود كه جز با آن خمير شود ، و ناچاريست ، فرمود : واجب است بيزارى از انصاب و ازلام يعنى ، پيشوايان اهل ضلالت و رئيسان اهل جور تمام ايشان اول ايشان و آخر ايشان - و واجب است بيزارى از امثال پىكننده‌هاى ناقه صالح كه از اشقياى اولين و آخرين بودند و از كسانى كه دوستان ايشان هستند - و واجب است دوستى امير المؤمنين و كسانى كه گذشتند بر طريقه رسول خدا و تغيير و تبديل در دين قويم او ندادند مثل سلمان فارسى و ابى ذر غفارى و مقداد بن اسود و عمار بن ياسر و حذيفة بن يمانى و ابى الهيثم بن التيهان و سهل بن حنيف و عبادة بن الصامت و ابى ايوب انصارى و خزيمة بن ثابت ذى الشهادتين و ابى سعيد خدرى و امثال ايشان - رضى اللّه عنهم و رحمة اللّه عليهم - و واجب است دوستى با اتباع ايشان و دوستان ايشان و كسانى كه راه يافتند به راهنمايى ايشان و سلوك‌كنندگان به منهاج ايشان رضوان اللّه عليهم و رحمته - و از دين اسلام است حرام بودن شراب اندك از آن و بسيار از آن و حرام بودن هر قسمى از شراب مسكر چه كم از آن و چه زياد از آن و آنچه مسكر است كثير از آن و قليل آن حرام است و مضطر شراب نياشامد زيرا كه باعث هلاكت او مىشود يعنى در حرام شفا نيست پس شراب ، ناخوش را شفا نمىدهد بلكه باعث هلاكت او مىشود » . در كتاب مهدى موعود كه ترجمه جلد سيزدهم بحار است ، در صفحه 1037 روايت حمران بن اعين درباره علائم عمومى آخر الزمان آمده كه كلينى در روضه كافى از حمران بن اعين روايت مىكند كه در خدمت امام جعفر صادق عليه السّلام از بنى عباس و وضع پريشان شيعيان در نزد آنها سخن به ميان آمد : حضرت پس از ذكر مطالبى و شمردن علائمى از آخر الزمان فرمودند : هنگامى ديدى كه اموال اولاد پيغمبر ( يعنى خمس و وجوهات ) در راه دروغ و قمار و شرابخوارى صرف مىشود و ديدى كه با شراب مداوا مىكنند و فوائد آن را براى مريض شرح مىدهند و از آن شفا مىجويند ، و . . . » ؛