بگذار بر آتش بپزد تا از هم مىپاشند . سپس آن را بپالاى و روغن كرچك از كرچك فشرده به ميزان هفت رطل را بر آن اضافه كن و دوباره بگذار آرام بپزد تا آب نمىماند و تنها روغن باقى مىماند . در وقت لازم به وزن دو يا سه مثقال از آن با آب بيخها تناول شود . - روغن كرچك را چگونه مىگيرند ؟ - برخى از مردم دانه‌هاى كرچك خوب و سفت را در آفتاب پهن مىكنند تا خودبه‌خود پوست مىاندازد . مغز دانه‌ها را در هاون مىكوبند تا بسيار نرم مىشود . سپس در ديكى مىريزند كه تازه با قلع سفيد سفيد شده است . آب بر آن مىريزند و بر آتش مىگذارند مىپزد و روغن كرچك بر آن مىنشيند . از آتش برمىگيرند و روغن را برمىچينند و در ظرفى مخصوص مىريزند . اما در مصر حكايتش طولانى است ؛ كرچكهاى بسيار و هنوز شاداب را بعد از شكافتن در ديك مىريزند و بر آتش اندكى مىپزند . آنگاه در صحرا در حوضچه‌مانندى مىريزند و كدنك و پتك بياور و بكوب ! علامت رسايى كرچك - كه شايستهء روغن‌گيرى باشد - آن است كه به آسانى از پوست خارجى بيرون آيد . 19 - روغن كرچك ساده كرچك در آب بپزد و همين‌كه شروع به غلت خوردن كرد آتش را آهسته‌تر كن كه به آرامى بپزد . روغنى را كه بر آب مىآيد بگير ! درست مانند روغن حاصل از زيتون رسيده است كه تنها با آب مىپزد . 20 - روغن كدو اين روغن كدو چيز عجيبى است ؛ هر خارش ناشى از حرارت - در هر جاى بدن كه باشد - در مقابل روغن كدو سپر انداخته است . اگر خارش حرارتى در اندامهاى ظاهرى است روغن كدو را بر آن بمال ! اگر حرارت در كليه و مثانه است از بالا روغن بمال و بگذار بيمار از آن بخورد و نان خورش قرار دهد ، اگر حرارت در سراسر بدن است از آن تناول كند و نان خورشش باشد ، اگر خارش ناشى از حرارت در سر است ، روغن كدو را بر سر بمالند و به بينى كشند و عطسه كنند . و بالاخره اگر درد حرارت در روده‌ها است و از اثر شدت مادهء زهره است ، از آن تناول كنند ؛ كه در همه احوال مفيد است . نسخه كدوى بزرگ كاملا رسيده و سالم را بياور ، پوستش را بكن و بفشر و آبش را بگير ! چهار جزء از اين افشره را با يك جزء روغن كنجد در ظرفى بريز و بر آتش كم‌شدت بپز كه به آرامى بپزد تا