أبو علي سينا ( مترجم : عبد الرحمن شرفكندى " هه ژار " )
173
قانون ( فارسى )
گفتار سوم انواع جوشهاى پوستى گاهى پوست بدن بدون اينكه تغيير رنگ بدهد زيانهايى مىبيند . روىآورهاى ناپسند چندين گونهاند ؛ در اين گفتار دربارهء بيماريهاى پوست - غير آنهايى كه بحث شدهاند - شرح و تفصيلاتى داريم . فصل اوّل جوشهاى پوست منظور ما در اين فصل چهار نوع از انواع جوش است كه بر پوست انسان پيدا مىشوند و زيبايى را تبديل به زشتى مىكنند . و عبارتند از : سعفه ، شيرينك ، جوش بلخى و جوش چاتلانقوشى . سعفه : سعفه جوشى را گويند كه چرك مىكند و ازآنرو كه در اكثر كتابهاى راجع به آرايش ، سعفه را در باب آرايش آوردهاند ، ما نيز به تقليد از آنها سعفه را در بحث قرحه ( زخم و جوش چركين نياورديم ) و به اين گفتار منتقل كرديم . جوش سعفه در سرآغاز عبارت از جوشى است خارشآور ، سبك ، از هم دور و داراى فاصله كه در جاهاى مختلف پديد مىآيند . بعد از آن چرك از آنها مىتراود و بالاخره چرك به كبره تبديل مىشود . رنگ جوشهاى سعفه مايل به سرخ است و گاهى رخ مىدهد كه چرك آبكى و خونالوده از آنها جارى شود ، كه در اين حالت آن را سعفهء تر و شيرينه هم مىنامند . گاهى رخ مىدهد كه جوش از سرآغاز به حالت جوش اكزيمايى درآيد و به اكزيماى خشك بينجامد .