حفاظت اولى و دومى است . اين سه باند هر سه زير جبيره قرار مىگيرند و باندهايى نيز بايد بر جبيره‌ها قرار داده شوند . بالايىترين كه بر جبيره‌ها مىآيد كارش اين است كه اندام دردمند را مستقيم نگهدارد و چنان باشد كه گويى اندام يك قطعه بيش نيست ، نه بتواند حركت كند و نه كجى و پيچشى در آن راه يابد . اگر شكستگى در پهناى استخوان و كامل است ، بايد باندپيچى به‌طور مساوى چه در تندپيچى و چه در جايگيرى در پيرامون باشد . نبايد ميان طرفى با طرف ديگر فرق بگذارى . اگر طرف شكسته به سويى از استخوان بيشتر تعلق داشت - كه اين را شكست سست استخوانى ناميم - بايد طرفى كه شكستگى بيشترى در آن رخ داده است تندتر باندپيچى شود . در باندپيچى كه اول به عمل آورده‌اى و پسنديده‌اى ، تغييرات زياد مده و آن را هر دم به شكلى درمياور ، كه اين ترديد و دودلى ريس را پنبه مىكند و هرچه را كه از شكسته‌بندى بهره يافته‌اى از بين مىبرد . و نيز شايد از اين تغيير دادن باند اندام كج شود و درد و آزار به بار آيد . اگر شكست استخوان در سر است ، بستنش از همه حالات ديگر شكستگى بدتر و مشكل‌تر است . اگر تند مىبندى درد مىكند و اگر سست مىبندى كج مىشود . بقراط مىفرمايد : « باندپيچى در شكسته‌بندى استخوان چنان خوب است كه يك روز بسته شود و روز ديگر باز كنند . كه ممكن است از آنكه باند به‌طور مداوم بر اندام باشد ، بيمار افسرده و ناراحت شود ، از خاراندن جاى بسته شده خوددارى نكند آن را بخاراند كه معلوم است مادهء مرطوب آزاردهنده و خارش‌آور حتما به اندام مىآيد و شايد به چرك آبكى تبديل شود . بهترين وقت براى باندپيچى نهايى و مناسب و مراعات شروط ذكر شده آن است كه از شكستگى ده يا بيست روز وقت بگذرد . كه اين مدت زمان شروع تكوين پينه بر استخوان شكسته است . پينهء استخوانى اجزاء شكسته را به هم جوش مىدهد . همين‌كه تشخيص دادى كه پينه جاى خود را به خوبى يافته و شكستهء استخوان را گرفته است ، ديگر باند را بسيار تند مبند و منفذى را در مقابل پينهء به‌وجود آمده بهل ! كه فشار باند ، مانع پينه بر استخوان آمدن يا نموّ آن نشود . اگر فشار زيادى از باند بر پينه آيد ، پينه نازك و ناتوان مىشود . مگر اينكه تكوين پينهء استخوانى قبل از بستن نهايى شروع كرده باشد و دايما بزرگ‌تر شود و به حدى برسد كه از اندازهء لازم تجاوز كرده و بسيار زياده‌روى كند ؛ كه در اين حالت حتى اگر تند بسته شود مانعى ندارد . خلاصه بايد راه تكوين پينه به حد لازم را نبندى . كه اگر بسيار تندتر از لازم شكستگى را بستى از پيدايش پينهء مورد نياز - كه آن را جوشكارى مىكند - جلوگيرى مىشود . اگر داروى گيرنده و بازدارنده به كار ببرى ، راه بر غذاى وارد به اندام بسته مىشود . اگر داروى راه‌بندان غذاى اندام مصرف شود و در عين حال فشار باند بر پينهء استخوانى وارد آيد ، معلوم است كه غذاى وسيلهء رشد و نمو مادهء پينهء استخوانى قطع مىشود و راهى نمىماند كه پينه از آن راه تغذيه كند .