چنان كه بقراط فرمايد بهتر آن است ورم تحريك نشود ؛ زيرا همين‌كه به حركت درآمد به مرگ بيمار خاتمه مىيابد . اما اگر ورم را به حالت خود بگذارى و به علاجش نپردازى ممكن است مدت ماندگار بودن ورم به طول انجامد و تا حدى بيمار احساس بهبودى كند ؛ بويژه اگر غذاى بيمار سازگار باشد ، يعنى غذاهايى بخورد كه سردىبخش و رطوبت‌زا باشند و مادهء غذايى آرام و سالم توليد كنند . غذاهاى سازگار با بيمار سرطان‌زده از قبيل : آبجو ، ماهى رضراضى ، زردهء تخم نيم‌بند و امثال آنها است . اگر با وجود سرطان حرارت هم بود ، دوغ در مشك به هم زدهء تصفيه شده ، غذاهايى كه با سبزيهاى شاداب درست مىشوند و حتى كدو هم خوب است . اگر ورم سرطان كوچك باشد شايد وسيلهء قطع كردن از بين برود . دستور عمل كردن و بريدن سرطان چنين است : بايد علاوه بر اصل ورم هرچه كه از ورم تأثيرپذير شده و از آن منشعب گرديده و در پيرامون ورم موجود است و مىدانى كه ممكن است به همه رگها چنگ بزند ، همه را به كلى ريشه‌كن كنى و از بيخ و بن برآورى و چيزى از آن باقى نماند كه از ورم آبيارى شود . بگذار خون زياد از اثر جراحى از جاى جراحى شده بيرون ريزد . سابقا اشاره كرديم كه بايد بدن بيمار را از مادهء بدجنس ورم‌زا تخليه و پاكسازى كنى و در اين پاكسازى خونگيرى و اسهال را به‌كارگيرى . بايد بعد از پاكسازى به وسيلهء غذاهاى خوب و مناسب در چند و چونى ، بىآلايشى بدن را حفظ كنى . بايد وسيلهء غذاهاى خوب اندام سرطان‌زده را چندان نيروبخشى كه تاب دفع كردن مادهء ورم را داشته باشد . هرچند بريدن ورم در اكثر حالات اندام ورم‌زده را از بد بدتر مىكند . ممكن است بعد از بريدن ورم نياز به داغ گذاشتن بر جاى بريده شده باشد . و شايد داغ گذاشتن خطرى بزرگ در برداشته باشد . يعنى در حالتى كه ورم سرطان به اندام اصلى و بسيار ارزنده نزديك باشد و داغ بر جاى ورم سرطان بگذارى حال بيمار بسيار بد مىشود . يكى از طبيبان پيشينه روايت مىكند كه زمانى طبيبى را ديده است كه پستان سرطان‌زده را از بيخ بريده و در نتيجه پستان ديگر به سرطان مبتلا شده است . من در اين باره مىگويم : پستان دومى در راه مبتلا شدن به سرطان بوده و وقتى كه پستان اولى را بريده تصادفا در آن وقت سر برآورده است . يا مادهء سرطان‌زا از پستان اول - قبل از قطع شدن - يا از جاى ديگرى به پستان دوم منتقل شده است كه اين احتمال دوم را ترجيح مىدهم . اسهال بيمار سرطان بايد مدت چند روز داروى اسهالى به بيمار بدهى و هربار به وزن چهار مثقال سس صغير ( افتيمون ) و آب پنير يا عسلاب يا سس صغير را در اسكنجبين بپزد و بخورد . و اگر بيمار داراى نيروى زياد و مناسب است ، معجون مسهل ساخته از خربق بخورد .