نيشتر زدن به صورت مورب براى كسانى بهتر است كه در يك روز دوبار اين كار را انجام مىدهند . رگ زدن در جهت پهنا براى كسى كه مىخواهد فورا تجديد فصد كند بهتر است . براى كسى كه دوبار رگ زدن را كافى نمىداند و بر آن است كه روزى چند بار و هر روز كمى خون از او بتراود رگ زدن به درازا بهتر است . بهر اندازه‌اى كه مقدار درد رگ زدن بيشتر باشد ، احتمال جوش خوردن فورى محل نيشتر كمتر است . اگر بر اثر رگ زدن مجدد خونريزى زياد است و بيمار قبل از تجديد رگ زدن چيزى نخورده است ، رگزنى غش كردن بدنبال دارد ، زيرا در موقع خواب ، خلطها به طرف ژرفاى بدن مىروند و اگر بيمار در فاصلهء دو رگ زدن بخوابد خوب است چه خلطها با خون بيرون نمىريزند . رگ زدن مجدد دو فائده دارد : 1 - تخليه بوسيله آن كامل مىشود 2 - نيروى بيمار حفظ مىگردد . بهترين راه تجديد رگ زدن آنست كه دو يا سه روز بتاخير افتد . خواب نزديك به رگ زدن ممكن است اندام‌ها را به سستى ( شكستگى - انكسار ) دچار سازد . شست‌وشوى تن قبل از رگ زدن كار را دشوار مىسازد ، زيرا حمام پوست را كلفت و نرم مىگرداند و براى لغزيدن آماده‌اش مىكند ، مگر اينكه كسى كه رگش را مىزنند داراى خون غليظ باشد . بعد از رگ زدن نبايد زياد بخورند و شكم را انباشته سازند . بايد خوردن غذا بطور تدريجى و با نوع لطيف آن شروع شود . بعد از رگ زدن نبايد ورزش كنند و بايد پشت به زمين دراز بكشند . استحمام با آب گرم بعد از رگ زدن نبايد به حدى انجام گيرد كه گدازنده باشد . « 276 » كسى كه رگ زده است و دست رگ زده‌اش آماس كرده است تا حدى كه تحمل دارد بايد دست ديگر را رگ بزند و بر موضع آماس كرده مرهم سفيداب بگذارد و پيرامون آن را با خنك كننده‌هاى قوى اندوده كنند . اگر در بدن خلطها غلبه داشته باشند و در چنين وضعى رگ زدن انجام گيرد ، خلطها برانگيخته مىشوند ، سيلان مىيابند و با خون مىآميزند . آنگاه نياز به رگ زدن‌هاى پىدرپى پيدا مىشود . كسى كه خون سودائى دارد ، به رگ زدن‌هاى پىدرپى نيازمند است و در هربار رگ زدن

--> ( 276 ) - نسخه انگليسى : « استحمام‌هاى گدازنده ( تحليل‌برنده و لاغركننده ) بعد از رگ زدن تجويز نمىگردد » .