بايد روزى دو يا سه بار به نوزاد شير داد و نبايد از اول شير زياد به وى بدهند ، بهتر آن است كه در نخستين مرحله و تا موقعى كه مادر اعتدال مزاج خود را بازيابد شير يك زن ديگر بجز مادر نوزاد به او برسد . بسيار بجاست كه قبل از شير دادن به بچه دهان او را با عسل اندود و بعدا به او شير داد . اگر بخواهند در آغاز روز به بچه شير دهند ، بايد پستان را قبلا دو يا سه بار بدوشند و آنگاه در دهان نوزاد بگذارند ، بخصوص موقعى كه نقصى در شير باشد . اگر شير زن شيرده بد و تند مزه « 146 » باشد نبايد تا خود غذائى نخورده است به بچه شير بدهد . فوائد جنبش و لالائى : جهت اعتدال مزاج و پرورش صحيح و سالم نوزاد ، علاوه بر شير - كه قبلا دربارهء آن بحث شد - مراعات دو نكتهء بسيار مهم ديگر نيز ضرورى است : يكى از آن دو نكته جنبانيدن نوزاد به آهستگى و ملايمت و ديگرى موسيقى و آوازى است كه عادتا براى خوابانيدن نوزاد مىخوانند . نوزاد بهر نسبتى كه براى جنبانيدن و گوش دادن به موسيقى آمادگى بيشترى پيدا كند ، تن و روانش براى ورزش‌هاى بدنى و روانى آمادگى بيشترى مىيابد . جايگزين شير مادر : در مواقعى كه شير مادر ناتوان و يا تباه مىشود و يا در مواردى كه نوزاد بر اثر خوردن شير مادر لاغرتر مىگردد ، چه كسى بايد به نوزاد شير دهد ؟ - براى اين كار بايد زن شير دهى را براى شيرخوار برگزيد كه از حيث عمر ، هيات و شكل ، اخلاق ، ريخت و هيات پستان ، كيفيت شير ، مدت زمانى كه اين شيردهنده زائيده است و جنس نوزاد وى شرايطى داشته باشد كه به آن‌ها اشاره مىكنيم : عمر زن شيرده : اگر عمر زن شيرده بين بيست و پنج تا سى و پنج سال باشد بسيار مناسب است ، زيرا اين مرحلهء عمر دورهء جوانى و تندرستى و به كمال رسيدن است . هيئت و شكل زن شيرده : زن شيرده بايد داراى رنگ زيبا ، گردن ستبر ، سينه پهن و عضله‌اى ، گوشت سفت باشد . و از حيث فربهى و لاغرى داراى تناسب اندام و گوشتالو - نه پيه‌آلود - باشد . خلقيات زن شيرده : زن شيرده بايد خوش‌خلق ، خوشخو و خوشروى باشد ، در برابر كنش‌هاى بد روانى از قبيل خشم ، اندوه ، ترس و حالات مشابه آن زود واكنش نشان ندهد .

--> ( 146 ) - نسخهء انگليسى : « مايل به ترشى » .